Motorpsycho - Barracuda (2001)

Een lichtvoetig tussendoortje van onze muzikale vrienden uit Trondheim, Noorwegen. Ik geef meer om hun wat diepgaandere albums, maar deze rechttoe-rechtaanrock met een flinke hang naar de jaren '70 gaat er bij mij af en toe goed in.

lichtvoetig... dan moet je nog maar ns naar het eerste nummer luisteren....... HEARTBREAKER....WEHEEEHEEEEE...

lalalaaalaa toch niet lichtvoetig...

en het tweede nummer stampt toch als een kudde olifanten... met een stem die je uit duizenden kent.. wauw

maar inderdaad.. te gekke omschrijving.. vette 70 rock... het zou zo op Sticky Fingers kunnen.. en dat is toch wel heeeeel erg grappig en te gek..

hup in de de top 10 met dit album..

4 posts in 3 min.....knap hoor.

Tsja, leg het eens naast hun andere werk uit die tijd. Trust Us en Let Them Eat Cake. Dan is dat toch wel een stuk persoonlijker. Dit was gewoon een plaat die ze voor de leuk hebben gemaakt. Wel een hele fijne hoor, maar ik hoor geen zielsleed over de tafel gekieperd worden.

En 1 post was overzichtelijker geweest inderdaad...

zeer leuke plaat
toffe sound
geestig met die blazers...

Klopt het eigenlijk wel dat deze van 1999 is?

Op de site van Stickman staat 2001 en zo staat het ook op mijn exemplaar. Discogs geeft wel twee versies aan, ook een uit 1999. Foutje? Of weet iemand er meer van?

Volgens wat ik uit dit artikeltje kan opmaken dateren de opnames van 1999, maar de schijf (EP of LP) met de 7 tracks is uitgebracht in 2001.

edit: Op CD Universe: Recorded: Athletic Sound Studios, Haden, Norway (02/1999-06/1999), Original release: 2001 http://www.cduniverse.com

Ik weet wel zeker dat deze in 2001 is uitgekomen, heb hem toen zelf ook gekocht op de dag van release. En mijn toenmalige vriendin die het ook een leuke cd vond kende ik nog niet in 1999.

Fijn plaatje van Motorpsycho, maar het klinkt een beetje als een tussendoortje. Nu is er niets mis met de tussendoortjes van Motorpsycho, maar een 'Barracuda' heeft wel aanzienlijk minder om het lijf dan bijvoorbeeld een 'Trust Us', of een 'Timothy's Monster'. Zoals herman reeds opmerkte, dit lijkt meer een plaatje gewoon gemaakt voor de geinigheid.

De opnames zijn gemaakt tijdens de Let Them Eat Cakes-sessies, maar pasten niet op die plaat. daana is besloten er een los extraatje van te maken.

Een duidelijk mindere plaat van Motorpsycho, de meeste nummers hebben te weinig vlees om het lijf en missen hetgeen wat op de meeste van hun overige platen uit de verf komt; zin voor avontuur en rocken in hun eigen universum. Nu is het eerder rocken zoals vele andere en mindere bands ook doen. Dr Hoffman’s Bicycle is dan weer wel een hoogtepunt.

Toch weer een stukje spannender dan Let Them Eat Cake, maar het is dermate rechttoe rechtaan dat er heel weinig bijzonders uit te halen is. De zang is stabiel, de productie is in orde en er staan best een aantal fijne momenten op het album, maar er blijft relatief weinig hangen en het geheel mist wat gelaagdheid. Wel een album dat me nergens ook echt ergert, dat is op zich ook weer wat waard. Afsluiter Glow is het hoogtepunt omdat hier ten minste nog een beetje van de zompige psychedelica-sound van weleer te horen is.

Tussenstand:
1. Trust Us
2. Blissard
3. Angels And Daemons At Play
4. Timothy's Monster
5. Demon Box
6. Barracuda
7. 8 Soothing Songs For Rut
8. Lobotomizer
9. Let Them Eat Cake

Tja, gewoon leuk tussendoortje, leftovers van de LTEC opnames.
Punt van irritatie zijn toch wel weer de toeters.
Fijnste track, wat mij betreft, is het Grand Funk-achtige Up 'Gainst The Wall.

Op naar het veel betere Phanerothyme, lennert

Het voelt inderdaad aan als een tussendoortje. Nu heb ik al wat verder geluisterd in de veronderstelling dat ik hier al wat over geschreven had, dus ik weet al hoe het verder gaat.

Ik kan er heel weinig mee. Dit soort stampstoner kan me toch al niet boeien en de schreeuwerige uitvoering van Motorpsycho kan me eveneens overtuigen. De blazers die regelmatig opduiken, zijn ook een storende factor. Motorpsycho zelf neemt het in elk geval niet al te serieus. Dat hoeft ook niet per se, maar het gevoel dat overheerst is dat dit er een is voor de verzamelende fan. Gewoon even gek doen omdat het kan. Wat mij betreft hadden ze dit beter als EP kunnen uitbrengen.

Tussenstand:
1. Angels And Daemons At Play
2. Trust Us
3. Blissard
4. Lobotomizer
5. Let Them Eat Cake
6. 8 Soothing Songs For Ruud
7. Barracuda
8. Demon Box
9. Timothy's Monster

Let them eat cake (restjes).. Dat kan zijn, maar dan vind ik deze toch net wat lekkerder!