Donovan - 7-Tease (1975)

Het is op zich geen slechte plaat, maar echt goed of authentiek is dit niet.
De plaat is vooral erg vol geproduceerd en gearrangeerd.
Niets mis mee, zou je zeggen, maar Donovan klinkt beter in de eenvoud.

De strijkers en aanverwante artikelen zorgen voor een kitscherig sausje en de stem van Donovan levert ook al wat aan kracht in. Dat geeft een beetje een raar gevoel en heb ik het idee hier een beetje met een mislukt probeerseltje te zitten. Het is een typisch jaren '70 plaat, dat dan weer wel.. maar misschien hoor ik Donovan liever in een '60s of 90s context..

3*

In essentie ben ik het met Ducoz eens wat dit album betreft. De albums uit de jaren 60 van Donovan hebben iets fris en authentieks, en klinken in mijn oren naïef op een prettige manier. Hier zijn de liedjes, hoewel heus wel aanvaardbaar, een beetje onecht. De arrangementen zijn ook een beetje te overdadig, maar ja, we zaten dik in de jaren 70 toen dit uitkwam. 7-Tease inderdaad.

Ik hoorde Salvation Stomp vanmiddag op de radio terwijl ik in een pannetje stond te roeren, en omdat ik dat nummer wel aardig vond, heb ik van het album snel een stream opgezocht, maar het héle album is een beetje te veel van het goede...