Op het eerste gehoor wel weer lekker hoor!
Inderdaad gitaar gedreven, vette blazers met overdrive. mooie orgel en synths, pompende bass, strakke beats, coole conga's en soms "more cowbell".
Doet me denken aan een 60's Grindhouse film soundtrack,..
Voor mij een kennismaking. Klinkt lekker en stevig. Soms een Chicago Transit Authority en Blood Sweat & Tears associatie, zonder de zang dan. Meer modern ook het Nederlandse Gallowstreet. V is een plaat die weet te boeien door een heleboel instrumentaal geweld, maar nooit om dat geweld is mijn indruk. Een zeer prettige kennismaking dus.
The Budos Band had op hun vorige album al het geluid van de gitaar gevonden. Die weg gaan ze op dit album gewoon vervolgen. Stevige nummers met af en toe wat fijn gefreak (Spider Web pt1). Tegen het einde van de plaat gaat de sound me wel wat tegenstaan. Het gaat maar door en door en door en door en door... Bijna tot het vermoeiend wordt. Ik ben wat beter gewend van de Budos Band eerlijk gezegd.