Marvin Gaye - How Sweet It Is to Be Loved by You (1965)

En toen volgde de doorbraak. Gaye, voorheen bekend als jazz en R&B zanger, maakte met How Sweet It Is zijn eerste échte pure soul-album. Motown werd steeds bekender als platenmaatschappij en werd steeds meer een gevestigde naam binnen het soul-circuit, en het succes van het titelnummer - zijn tot op dat moment best verkopende single - bevestigde dat nog maar weer eens even dunnetjes. Hoewel het titelnummer met afstand het mooiste nummer is dat je hier zult aantreffen, klinkt alles eigenlijk wel leuk. Vrolijk vooral, ondanks het merendeel van de teksten ironisch genoeg alles behalve vrolijk zijn. In tegenstelling tot de voorgaande albums weten de nummers hier (veel) beter bij te blijven, het doet veel meer dan slechts goed wegluisteren en daarnaast wordt Gaye’s groei als artiest / zanger steeds beter hoorbaar. How Sweet It Is blijft wel het leukste nummer, zoals gezegd. Marvin Gaye staat vooral bekend om zijn sociaal-kritische of romantische nummers, maar ik vind dat dit soort leuke niets-hand-de-hand-nummers iets te vaak vergeten worden. Zo staan er wel meer van dat soort nummers op dit album die gewoon heel tof zijn. Er is van alles wel wat. Van pakkende uptempo's als Baby Don't You Do It en ook Need Your Lovin' en You're a Wonderful One tot mooie ballades als Forever en Me & My Lonely Room.

Contradictie op het eerste echte soulalbum van Gaye. Vrolijke nummers, met minder vrolijke teksten.

You’re a Wonderful One – vrolijk, aanstekelijk en heel erg Motown. En de soepele stem van Marvin natuurlijk
How Sweet it Is – megahit en tevens titeltrack. Blijft geheid in je hoofd hangen.
Try it Baby – heeft een meer bluesy karakter
Baby Don’t You Do It – heeft die herkenbare swing en vrolijkheid weer.
Need Your Lovin’ – onbezorgd nummer
One of These Days – wat rustiger, maar ook heel herkenbaar Motown
No Good Without You – zelfde idee, prima uitvoering
Stepping Closer to Your Heart – wat rustiger en romantischer.
Need Somebody – het idee blijft hetzelfde, de vocalen houden het boeiend.
Me and My Lonely Room – stukje rustiger
Now That You’ve Won Me – nog een stukje rustiger
Forever – het meest romantische tot nog toe.

(bron: Opus de Soul)

Ik kan song voor song door het album stappen, maar bij elke song zou komen te staan dat het mijn kopje thee niet is. Laat ik dat maar voor het album in zijn geheel doen...niet mijn kopje thee.
Ook de megahit How Sweet it Is to Be Loved by You valt in die categorie. Het onderscheidt zich wat mij betreft niet van de rest van het album.
Het valt me trouwens op hoe weinig stemmen er bij dit album staan met zo'n megahit aan boord!
2.5* voor nummer 69 in de 100 Greatest Albums of 1965 en 72 in de BestEverAlbums van dat jaar.