Robben Ford - Tiger Walk (1997)

Na een formidabel optreden van deze man op North Sea Jazz, nu toch al enkele jaren terug, kocht ik deze plaat. Het optreden was toch stukken beter dan de plaat.
Al wil ik niet gezegd hebben dat dit een slechte fusionplaat zou wezen, maar de spirit van het concert kan dit nooit vangen...

***1/2

Toch wel vreemde bleus wat deze man brengt. Het lijkt wel fusion en komt erg gejamt op me over.
Verder is het echter wel heel erg goed gespeeld. Maar ik mis pakkende songs.

”Tiger Walk” van Robben Ford is een volledig instrumentaal album. Hiermee neemt Ford best een risico. Alles komt namelijk aan op de instrumentatie. Gelukkig is dit voor Robben Ford geen probleem. Ik beschouw hem nog steeds als een van mijn favoriete gitaristen, en op ”Tiger Walk” maakt hij dat wederom waar. Naast een technisch goede gitarist, is Ford vooral erg veelzijdig. Of het nu rock, blues, jazz of funk is, Robben Ford draait er zijn hand niet voor om. Die veelzijdigheid is ook terug te horen op de liedjes van ”Tiger Walk”. De basis in de meeste liedjes is de blues. Ford vult dit aan met nuances uit voornamelijk de jazz en funk. Daarbij durft hij met grote regelmaat buiten de standaard toonladders te spelen. Het album krijgt hierdoor een ongedwongen sfeer een jam-achtig karakter. De gitaartonen van Robben Ford vind ik vooral warm en gloedvol. Aangevuld met een zacht ronkend orgeltje op de achtergrond is het totaal geluid bijzonder aangenaam. Op ”Tiger Walk” mis ik de vocalen eigenlijk nergens en geniet ik des te meer van de prachtige tonen uit Fords gitaar.