Amon Tobin - Fear in a Handful of Dust (2019)

andnino schreef:
Ik heb echt naar de release van dit album uitgekeken, Amon Tobin staat simpelweg te boek als een van de meest unieke electronic-muzikanten. Maar de eerste paar luisterbeurten deden me niet zoveel. Vervolgens waren er weer andere releases en ik ben dit album wat uit het oog verloren (hier ook geen bericht geplaatst). ik luister het nu nog eens, en ik sluit bij me aan bij het heersende sentiment dat het te experimenteel is. Geluidstechnisch echt heel interessant, maar eerdere AT-albums hadden datzelfde zonder de luisterbaarheid zo ondergeschikt te maken. Ik zal er nog wel een score aan vast plakken, maar hoger dan een 3,5* zal het niet gaan worden.

In the eight years since ISAM I've developed six different projects, each with its own distinct sonic aesthetic. Two of them, including my own name releases and my Two Fingers alias, are established already. Only Child Tyrant is the first of these to come out entirely fresh as a new moniker on my label Nomark. The album is rooted in catchy upbeat recordings which could arguably be described as the most accessible of the music touched on in early 'Amon Tobin' records. That is to say, prior to the more experimental electronic direction I've chosen to develop under my own name since. The energy and spontaneity of those early releases has been captured and developed fully into an entity of its own, with added surprises along the way, not least of which is a guest vocal appearance by Figueroa, who will see his own debut on Nomark in the forthcoming months.

FlyLo schreef:

Dit zegt hij er zelf over


Ik kan de Cujo/early Amon Tobin-fans alvast aanraden om zijn nieuwe release te beluisteren: Only Child Tyrant - Time to Run (2019)