Klaus Schulze - Timbres of Ice (2019)

Nog nooit eerder van de man gehoord , maar wat maakt hij mooie muziek zeg, precies wat ik zoek

Moet je ook eens het werk uit de jaren 70 luisteren.
Prachtige muziek.

Dit één na laatste albm van Klaus Schulze in min of meer gebaseerd op het andere koude album, Mirage uit 197 evens maakt dit album onderdeel uit van de serie Contemporary Works een indrukwekende reeks van albums die de veelzijdigheid van Klaus Schulze laat horen. Het album begint met klassiek aandoende gitaarwek het roeept daarnee een sfeer op die wat doet denken aan het Concierto de Aranjuez van de Sppanse compinist Joaquín Rodrigo. Bijzonder is het in ieder gevaal Klaus Schulze te horen tokkelen op een instrument dat hij niet gewnd is te bespellen. Het zal wel uit een synthesizer komen, edoch het is knap gedaan en bovendien is het prettig om nnar te luisternem. Deze track met de titel The Lonely Dead of Midnight doet al vermoden dat Klaus Shulze zijn aardse bestaan al voelde eindigen. They Shut Him Out of Paradise een titel die doet denken dat Schulze al zoveel hemelse muziek heeft gemaakt dat hij niet welkom is net het paradijs. Hoe het ook zij de track begint met een nazaal klinkende monik die met een klaagzamg bezig is. Daaronder heeft Klaus Schulze een beat gezet met een heerlijke drive. Ook de orkestraitie mag er wezen er zit een heerlijke groove in. Als er wat later nog een klanken te horen uit een elektriche gitaar is het mziekfeest compleet. De track sluit af met een monik stem die wat onverstaanbaars brabbelt.

Die Prophezeiung Erfüllt Sich begint met religeus zang van een priester. Dit wodt opevolgt door stemmen uit de smapler. Hierna is zet Shulze een fraaie ietwat desolte orkestraite onder. Het ritme wat te horen is Kaus Shulze ten voeten uit. Het spel uit de toetsen is om door een ringetje te halen. Het vormt daarmee een waardig slot aan dit één na laatste album meester Schulze. Hij laat mij eenzam achter met een muzikale ervaing rijker.