Rob Hoeke Rhythm & Blues Group - Rob Hoeke (1988)
mijn stem
4 stemmen
Nederland
Blues / Pop
Label: Philips
-
Margio (2:56)
-
You Are My Sunshine (2:23)
-
Drinking on My Bed (3:23)
-
Boogie Woogie Stomp (2:54)
-
Mirrorman-blues (2:29)
-
Babe Don't Go (2:41)
-
Soletarely Yours (2:21)
-
Honky Tonk Train Blues (3:05)
-
Down South (Part 1) (2:55)
-
Rigmore (3:09)
-
Robby's Tune (1:41)
-
Don't Ask Me What I Say (3:58)
-
When People Talk (2:49)
-
Jungle Boogie (2:11)
-
It Won't Be Long (3:26)
-
Freek, Out! (2:18)
0
geplaatst: 24 februari 2019, 15:05 uur
Rob Hoeke was, tot aan zijn dood in '99, een plaatsgenoot van me en ik heb hem een paar keer in een lokale oefenruimte horen spelen. Meest bekend om zijn 'boogie woogie', een afro-amerikaanse pianostijl uit eind negentiende/begin twintigste eeuw. Het heeft zijn wortels in de blues en ragtime. Grote namen: Jerry Lee Lewis, Albert Ammons, Jack Dupree, Cow Cow Davenport en Fats Domino. Rob Hoeke rammelde het met groot gemak uit zijn handen. Verder horen we invloeden van The Animals.
Dit stukje encyclopedische info heb ik even opgezocht natuurlijk. Hier heb ik mijn exemplaar van de verzamelaar Rob Hoeke van de Rob Hoeke Rhythm & Blues Group. In 1988 op CD gezet, vermoedelijk eerder op elpee. Deze titel klopt niet helemaal, want de nummers 2,4,8 en 14 komen van dit album van Rob Hoeke & Boogie Woogie Quartet uit 1964, de band waarmee Rob van 1959 tot 1965 optrad en dit debuutalbum opnam bij Phonogram.
Frisse oer-rock van Haarlemse bodem, want behalve de honkietonk-blues maakte de band later in de jaren '60 een paar flinke nederbiethits zoals Drinking On My Bed (nr. 11 in 1968), Down South (nr. 8 in 1970), Margio (nr. 15 in 1966), en When People Talk.
Kan niet gemist worden als we het over de nederpopgeschiedenis hebben.
Dit stukje encyclopedische info heb ik even opgezocht natuurlijk. Hier heb ik mijn exemplaar van de verzamelaar Rob Hoeke van de Rob Hoeke Rhythm & Blues Group. In 1988 op CD gezet, vermoedelijk eerder op elpee. Deze titel klopt niet helemaal, want de nummers 2,4,8 en 14 komen van dit album van Rob Hoeke & Boogie Woogie Quartet uit 1964, de band waarmee Rob van 1959 tot 1965 optrad en dit debuutalbum opnam bij Phonogram.
Frisse oer-rock van Haarlemse bodem, want behalve de honkietonk-blues maakte de band later in de jaren '60 een paar flinke nederbiethits zoals Drinking On My Bed (nr. 11 in 1968), Down South (nr. 8 in 1970), Margio (nr. 15 in 1966), en When People Talk.
Kan niet gemist worden als we het over de nederpopgeschiedenis hebben.
1
geplaatst: 4 december 2019, 01:20 uur
Met Wandelaar ben ik het eens dat Rob Hoeke niet over het hoofd mag worden gezien als het over de Nederlandse popgeschiedenis gaat. Zijn hierboven vermelde hits werden door Radio Veronica goed in de markt gezet; ik weet nog goed dat ik behoorlijk opgewonden was toen ik “Margio” voor het eerst hoorde. Niet alleen is Hoeke een goede pianist, zijn Rhythm And Blues Groep mag er ook zijn. Ik neem aan dat het John Schuurman is die we hier op leadgitaar horen, en hij is een genot voor het oor.
Het was echter wel jammer dat Hoeke een matig zanger was, en bovendien zingt hij nogal onverstaanbaar. Maar dat is ook wel een beetje de charme van de Nederbeat. Verder moet me toch van het hart dat “Don’t Ask Me What Ii Say” het niet haalt bij de versie van Manfred Mann, met de superieure vocalen van Paul Jones.
Het was echter wel jammer dat Hoeke een matig zanger was, en bovendien zingt hij nogal onverstaanbaar. Maar dat is ook wel een beetje de charme van de Nederbeat. Verder moet me toch van het hart dat “Don’t Ask Me What Ii Say” het niet haalt bij de versie van Manfred Mann, met de superieure vocalen van Paul Jones.
* denotes required fields.
* denotes required fields.