Na mijn kennismaking met het debuut Circus Maximus was dit album wel even schrikken: waar het eerste album iets akoestisch had met hier en daar wat cabaret randjes daar neigt dit een beetje naar Pet Shop Boys. Of een nummer als Enlightenment dat haast relaxte lounge lijkt. Het is even andere koek kunnen we wel zeggen.
Het toont de veelzijdigheid aan van Momus.
Dit album maakte wat minder indruk dan Circus Maximus maar nodigt nog steeds uit tot een verder beluistering van man's verdere discografie.
Veelzijdig inderdaad! Voyager vind ik overigens muzikaal beter dan Timelord. Die electroclash-kant zal hij in andere albums ook laten zien, soms goed geslaagd, soms minder. Maar die teksten blijven superieur.