Bruce Hornsby - Absolute Zero (2019)
mijn stem
14 stemmen
Verenigde Staten
Pop / Jazz
Label: Thirty Tigers
-
Absolute Zero (3:11)
met Jack DeJohnette
-
Fractals (2:33)
-
Cast-Off (5:16)
met Justin Vernon en S. Carey
-
Meds (6:34)
met Justin Vernon, Blake Mills en Rob Moose
-
Never in This House (3:33)
met yMusic
-
Voyager One (3:39)
met yMusic
-
Echolocation (4:19)
-
The Blinding Light of Dreams (4:14)
met yMusic
-
White Noise (3:27)
-
Take You There (Misty) (5:11)
met yMusic
0
geplaatst: 8 april 2019, 13:06 uur
Vanaf vandaag tijdelijk te beluisteren, vóór de officiële release deze vrijdag, via een stream van NPR first listen
Heb maar één album van Bruce Hornsby and the Range, die met de grote hit erop. Geen idee wat te verwachten.
NPR heeft de trackvolgorde wat omgegooid... Meds staat daar als afsluiter en niet als track 4. Het is nummer dat nog het meest bevalt.
Het is wennen aan Bruce anno 2019... ruimte voor experimenteren, klinkt soms als live-in-the-studio, wat Lo-Fi maar er zit ook regelmatig een kamerorkest bij. Soms wat kakofonisch, dat doet dan denken aan Saul Williams - MartyrLoserKing (2016) wanneer dit via de piano naar voren komt. Niet een gemakkelijk album voor fans van mainstream Pop en Rock, het zit dichter bij Free Jazz o.i.d.
Waarschijnlijk zijn de piano en zang tegelijkertijd opgenomen want soms hoor ik wat volume-variatie in de zang. Beschouw het dan ook eerder als een semi-live-registratie of live-in-the-studio album, maar ben ook niet al te blij met de kwaliteit van de NPR-stream. Vrijdag nog maar eens via Spotify luisteren.
de singles:
Bruce Hornsby - Voyager One (feat. yMusic) Lyric Video - YouTube
Bruce Hornsby - Cast-Off (feat. Justin Vernon) (Lyric Video) - YouTube
Heb maar één album van Bruce Hornsby and the Range, die met de grote hit erop. Geen idee wat te verwachten.
NPR heeft de trackvolgorde wat omgegooid... Meds staat daar als afsluiter en niet als track 4. Het is nummer dat nog het meest bevalt.
Het is wennen aan Bruce anno 2019... ruimte voor experimenteren, klinkt soms als live-in-the-studio, wat Lo-Fi maar er zit ook regelmatig een kamerorkest bij. Soms wat kakofonisch, dat doet dan denken aan Saul Williams - MartyrLoserKing (2016) wanneer dit via de piano naar voren komt. Niet een gemakkelijk album voor fans van mainstream Pop en Rock, het zit dichter bij Free Jazz o.i.d.
Waarschijnlijk zijn de piano en zang tegelijkertijd opgenomen want soms hoor ik wat volume-variatie in de zang. Beschouw het dan ook eerder als een semi-live-registratie of live-in-the-studio album, maar ben ook niet al te blij met de kwaliteit van de NPR-stream. Vrijdag nog maar eens via Spotify luisteren.
de singles:
Bruce Hornsby - Voyager One (feat. yMusic) Lyric Video - YouTube
Bruce Hornsby - Cast-Off (feat. Justin Vernon) (Lyric Video) - YouTube
0
geplaatst: 8 april 2019, 19:21 uur
Voor mij niet heel verrassend dat deze plaat heel anders klinkt dan dat ene succes-album van hem. Sinds zijn debuut The way it is heeft Hornsby zich - zeker nadat hij zich losmaakte van zijn band The Range - in toenemende mate toegelegd op jazzy stukken. Ik bezit nog de albums Harbor lights en Hothouse, waar de jazz al behoorlijk de overhand krijgt. En ik lees bij de MuMe-pagina van de opvolger Spirit trail dat iemand het daar Hornsby's beste album noemt.
Ik volg 'm inmiddels dus ook allang niet meer, en misschien heb ik dus wat gemist. Al lijkt het erop dat dit zijn eerste muzikale levensteken in 15 jaar is, althans op de plaat. Dat gezegd hebbende, ik hoor in Voyager one alleen maar een synth, wat keyboards en een viool. Maar geen piano te bekennen - da's toch wel opmerkelijk. In negatieve zin dan wel te verstaan, ik vind dat nummer te druk en te volgestopt klinken.
Cast-off vind ik een positiever verrassing. Met Justin Vernon van Bon Iver klinkt het bijna als een verloren Peter Gabriel-track. Jazz of niet, het klinkt in elk geval heel anders dan ik me van Hornsby's laatste door mij beluisterde platen herinner. Maar en zijn dan ook inmiddels zo'n 20 jaar verstreken...
Ik volg 'm inmiddels dus ook allang niet meer, en misschien heb ik dus wat gemist. Al lijkt het erop dat dit zijn eerste muzikale levensteken in 15 jaar is, althans op de plaat. Dat gezegd hebbende, ik hoor in Voyager one alleen maar een synth, wat keyboards en een viool. Maar geen piano te bekennen - da's toch wel opmerkelijk. In negatieve zin dan wel te verstaan, ik vind dat nummer te druk en te volgestopt klinken.
Cast-off vind ik een positiever verrassing. Met Justin Vernon van Bon Iver klinkt het bijna als een verloren Peter Gabriel-track. Jazz of niet, het klinkt in elk geval heel anders dan ik me van Hornsby's laatste door mij beluisterde platen herinner. Maar en zijn dan ook inmiddels zo'n 20 jaar verstreken...
0
geplaatst: 23 maart 2020, 13:12 uur
De ultieme groei-diamant plaat. Moest er als zelfbenoemd die-hard Bruce Hornsby-fan erg aan wennen, maar na talloze draaibeurten bevalt ie steeds en steeds beter. Erg tof om de piano-solo uitvoeringen van deze plaat live te horen, november 2019 in Vredenburg, Utrecht.
* denotes required fields.
* denotes required fields.