Eminence Ensemble - Real News (2019)
mijn stem
3 stemmen
Verenigde Staten
Rock / Funk
Uitgebracht in eigen beheer
-
Cowboy Jordan (8:25)
-
The Road (4:44)
-
My Own Hell (4:02)
-
Forbidden Fruit (4:55)
-
Booty for Days (4:34)
-
Gravity (7:11)
-
Clarity (5:52)
-
Queen Bee (7:24)
-
The Overgrowth (8:20)
-
Before You Settle Down (4:48)
-
Nighthawk (6:45)
-
The Way (5:32)
-
Here's Your Sine (6:13)
0
geplaatst: 31 maart 2019, 17:14 uur
Voor mijn gevoel komt het album pas echt los vanaf track vier. Niet dat de eerste nummers slecht zijn, helemaal niet zelfs. De band noemt Umphrey's McGee als een van de inspiratiebronnen en die eerste nummers lijken daar op. Geldt trouwens ook voor Clarity.
Vanaf Forbidden Fruit neemt het aandeel funk en soul flink toe en dat zorgt voor een uniek geluid. Ik zou ook niet zo goed weten waar je Eminence Ensemble moet plaatsen. Voor een progband is het te swingend, en voor een funkband is het te gelaagd. Kenmerkende voorbeelden daarvan zijn Gravity en The Overgrowth. Helemaal te gekke nummers zijn dat.
De slotnummers zijn opvallend. The Way begint als een soort Stevie Wonder nummer, maar gaat tegen het eind over in instrumentale rock. Dat laatste geldt ook voor Here's Your Sine, dat voor de afwisseling veel meer gedragen is.
Van Eminece Ensemble, een zeskoppige band uit Colorado, is dit pas het tweede album. Dat belooft veel goeds voor de toekomst.
Vanaf Forbidden Fruit neemt het aandeel funk en soul flink toe en dat zorgt voor een uniek geluid. Ik zou ook niet zo goed weten waar je Eminence Ensemble moet plaatsen. Voor een progband is het te swingend, en voor een funkband is het te gelaagd. Kenmerkende voorbeelden daarvan zijn Gravity en The Overgrowth. Helemaal te gekke nummers zijn dat.
De slotnummers zijn opvallend. The Way begint als een soort Stevie Wonder nummer, maar gaat tegen het eind over in instrumentale rock. Dat laatste geldt ook voor Here's Your Sine, dat voor de afwisseling veel meer gedragen is.
Van Eminece Ensemble, een zeskoppige band uit Colorado, is dit pas het tweede album. Dat belooft veel goeds voor de toekomst.
0
geplaatst: 1 april 2019, 08:37 uur
Die toekomst is wel een eind weg als ze elke keer vijf jaar over een plaat gaan doen 
Dit lijkt inderdaad erg veel op Umphrey's McGee, ook na het derde nummer overigens, en dat is een band waar ik altijd wat moeite mee heb. Enerzijds hoor ik het graag, maar tegelijkertijd vind ik het heel vermoeiend om naar te luisteren. Dat heb ik met Eminence Ensemble nu ook. Met name van de zang begin ik al vrij snel genoeg te krijgen, en dan niet zozeer door de stem maar door de wijze van zingen.
Instrumentaal is het wel erg lekker, funkend inderdaad. Maar dan hoor ik toch liever Karmakanic, dat ligt toch wat prettiger in mijn gehoor, en dat funkt naar mijn mening minstens zo veel.
Dit lijkt inderdaad erg veel op Umphrey's McGee, ook na het derde nummer overigens, en dat is een band waar ik altijd wat moeite mee heb. Enerzijds hoor ik het graag, maar tegelijkertijd vind ik het heel vermoeiend om naar te luisteren. Dat heb ik met Eminence Ensemble nu ook. Met name van de zang begin ik al vrij snel genoeg te krijgen, en dan niet zozeer door de stem maar door de wijze van zingen.
Instrumentaal is het wel erg lekker, funkend inderdaad. Maar dan hoor ik toch liever Karmakanic, dat ligt toch wat prettiger in mijn gehoor, en dat funkt naar mijn mening minstens zo veel.
0
geplaatst: 1 april 2019, 13:14 uur
Brunniepoo schreef:
Die toekomst is wel een eind weg als ze elke keer vijf jaar over een plaat gaan doen
Voor kwaliteit wil ik wel even wachten. En de laatste van Karmakanic gaat op de luisterlijst Die toekomst is wel een eind weg als ze elke keer vijf jaar over een plaat gaan doen
(Edit: die blijk ik al beluisterd te hebben).
Opvallend genoeg komt Eminence Ensemble niet voor op Progarchives. Een aantal nummers heeft niets te maken met progrock, dat zou een verklaring kunnen zijn. Maar waarschijnlijk is het kwartje simpelweg nog niet bij de redactie gevallen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.