De titel is goed gekozen. De muziek klinkt ietwat hoekig. Dit creërt een ongemakkelijk sfeetje. Verder meet Robert Rich zich een zweterige stijl aan; klamme soundscapes die vagelijk exotisch klinken (Het doet soms zelfs denken aan de muziek van Jon Hassel). Bij Nesting Ground komt de melaria je haast al tegemoet.