Necrophagia - Season of the Dead (1987)

Mijn persoonlijk inziens een super essentiële en vroege deathmetalschijf in de geschiedenis van het extreme gebeuren, die tot op heden hier nog geen reacties opgeleverd heeft?!?!?! Satan, vergeef ze!

Necrophagia's - Season of the Dead...Ik zocht als 14 jarige piepjonge Thrasher destijds naar een lp van Death Angel, D.R.I., en Deathrow etc. in een platenzaak bij ons in de buurt, waar ze...jawel, 2 bakjes vol met ECHTE Metal en Punk hadden. Al zoekend naar mijn Thrash en Hardcore favorieten, kreeg ik in één keer de supersmerige hoes van Necrophagia's - Season of the Dead onder m'n ogen; ik had al een een demo recensie gelezen van dit waarschijnlijk brute bandje, maar de deze hoezzzz deed méér ernstig gruwelkwaad vermoeden. Ik twijfelde niet al te lang en besloot om Necrophagia maar eens te gaan proberen, en had bij aanschaf in de winkel al een ernstig vermoeden dat dit zou afwijken van de Anthraxjes, Metallicatjes en Slayer...tjes. En jawel hoor, eenmaal thuis toen het gitzwarte vinyl uit de nog nieuwe lijkstugge hoes rolde en op mijn martelmachine van mijn platenspeler belandde werden we als blije vrolijke wilde stagedivende Thrasher diep meegezogen in stroeve vunzige Thrash-achtige horror. Nummer na nummer kwamen we dieper en dieper in de horrorfilm van deze relatief nieuwe en zeer underground band terecht, waar zelfs associaties met de heilige oude Venom en een wat langzamere Kreator voor zouden vluchten! Begrafenisgrijs, Alle waanzinnige kleuren v/d gekte waar je je aan op knoopt, huizen vol bloed en uiteindelijk...het zwart van de dood! Waar Slayer (op Hellawaits) Possessed en Death ook al iets ondernamen in deze richting, maar toch net iets meer aan de afspraken van muziek bleven kleven, gooit Necrophagia op deze Deathmetal KLASSIEKER van zowat het eerste uur, er op zeer getalenteerde wijze een extra bad vol dood en verderf overheen, waarbij vanaf deze machtige release uit 1987 muziek en thematiek definitief in metal land niet meer te onderscheiden waren, en je een plaat lang op strakke, gemene en mistige kerkhofriffs alleen maar verder het dodenrijk ingedragen wordt. Necrophagia heeft met haar legendarische debuut: Season of the Dead Deathmetal op school gezet en een waar gezicht gegeven waar de naïeve burger op straat niet aanwil, maar hypocriet genoeg zelf maar al te vaak aan schuldig maakt! Toen later Deathmetal echt een genre werd, werden producties geslepen tot een verjaardagsfeestje, waar altijd veel kinderen op afkwamen en kon het gebeuren dat de muziek van de dood aangenaam kon gaan klinken middels duizenden overbodige releases. Alleen de pioniers hebben het begrepen. Het kwaad zij met u!

Inderdaad een stuk death metal geschiedenis. Possessed en Master (onder de naam Death Strike) leverden in 1985 al Death Metal albums. Zoals ongetwijfeld bekend zal zijn was Death (onder de naam Mantas) in 1983 de eerste met hun demo ''Death by Metal'', nog geen jaar daarna kwam Necrophagia met hun demo.

Dit album (en ook die van Death Strike en Slaughter) is helaas een beetje vergeten. Ondergesneeuwd doordat alle aandacht naar Seven Churches en Scream Bloody Gore ging. Natuurlijk zijn die albums in zowel vocaal als instrumentaal opzicht beter, maar deze had meer aandacht verdient. Het hielp ook niet mee dat ze zich meteen weer ophiefen na dit album...

Het zal wel een van de eerste death metal platen zijn maar ik vind er weinig aan. Waardeloze zanger en niet boeiende nummers, dan zijn er wel betere old school albums te vinden.

Hoge eisen bijv. qua zang, zeker bij de vroegste Death Metal, is niet echt super relevant...gruwelijke expressie des te meer! ! ! Wat tegenwoordig door een flink aantal mensen verlangt wordt bij het horen van muziek/metal kun je niet altijd projecteren op Metal van toen. Destijds lagen de ambities van veelal jonge metalbands misschien wel ergens anders dan perfect zijn...misschien juist wel het tegenovergestelde: afschuwelijk en anti zijn!