L7 - Scatter the Rats (2019)

L7 stond nu niet bepaald hoog in mijn lijst van uitééngevallen (of niets meer producerende) bands waarvan ik hoopte dat ze nog eens met iets nieuws zouden komen.Maar zo'n 20 jaar na hun laatste album Slap happy zijn ook de dames met hun zware gitaar/punkrock weer terug met een nieuwe plaat.
Ik ken ze alleen van Bricks Are Heavy en dat was een uitstekende heavy rockplaat tijdens de hoogtij dagen van de grunge.Hun comeback Scatter the Rats maakt bij mij minder indruk,zo zitten een aantal nummers tegen het gezapige aan en had het album ook wel wat meer variatie kunnen gebruiken.Onaardig klinkt het allemaal niet,Stadium west,Garbage Truck en Holding Pattern vallen zelfs in de categorie goed en overtuigend ,maar voor mij had ook een flink aantal nummers wel wat harder,feller en sneller gemogen.
Een voldoende haalt de plaat nog wel maar of L7 zich met dit nieuw materiaal nog echt weet te onderscheiden waag ik te betwijfelen.

Mijn god, wat heb ik moeite moeten doen om destijds (ongeveer ten tijde van Smell the Magic of Bricks are Heavy) iemand mee te krijgen naar ''t Paard. M'n meeste vrienden hadden een bloedhekel aan deze band, maar ik vond ze ontzettend gaaf. Gewoon schijt aan alles en de beuk erin, deze vrouwelijke equivalenten van the Cosmic Psychos. Dit album klinkt weer typisch L7, maar vind ik toch wel mosterd na de maaltijd en met minder passie.