Guided by Voices - Warp and Woof (2019)

Het werd wel weer eens tijd voor een nieuwe van Pollard en z'n makkers. 24 nummers in 37 minuten, prima toch?

Ja, eindelijk weer een album dat me doet denken aan Alien Lanes. Prachtige tracks. Blijft een fenomeen hoe Guided by Voices meer pracht legt in liedjes van een minuut of maximum twee dan vele bands op een heel album.

Verslavend, zo goed!

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Guided by Voices - Warp And Woof - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Guided by Voices - Warp And Woof
Guided By Voices raast maar door en gooit er drie maanden na het vorige album nog maar eens 24 songs in 37 minuten tegenaan en ze zijn echt allemaal goed

Guided By Voices behoort tot de pioniers van de lo-fi en heeft de principes van het genre nog altijd hoog in het vaandel staan. Dat betekent dat de band nog altijd genoeg heeft aan 1 a 2 minuten om een perfect popliedje in elkaar te flansen. Warp And Woof klinkt desondanks hecht en consistent en is een album dat goed is voor een brede glimlach. Het lijkt wat veel om in drie maanden tijd met 56 nieuwe songs op de proppen te komen, maar de huidige bezetting van Guided By Voices verkeert in een bloedvorm en wil dat weten ook. Twee topalbums in drie maanden tijd en het zijn nog totaal verschillende albums ook. Wat een wereldband is Guided By Voices toch.

Guided By Voices heeft er in 2019 ouderwets zin in. Nauwelijks bekomen van het nog geen drie maanden geleden verschenen Zeppelin Over China, ligt er alweer een nieuw album van de Amerikaanse band in de winkels.

Zeppelin Over China propte maar liefst 32 songs in vijf kwartier, maar bevatte voor Guided By Voices begrippen desondanks een aantal “lange” tracks, met een track van bijna 4 minuten als uitschieter.

Op Warp And Woof keert Guided By Voices terug naar het stramien van de hoogtijdagen van de lo-fi. Het nieuwe album duurt half zo lang als zijn terecht bewierookte voorganger, maar in 37 minuten komen nog altijd 24 songs voorbij. Het zijn bijna uitsluitend songs die onder de twee minuten klokken, met een song van tweeënhalve minuut als uitschieter.

Er zijn niet heel veel bands die in staat zijn om een album te vullen met interessante songs van 1-2 minuten, maar Guided By Voices beheerst dit kunstje als geen ander. De band behoorde in de vroege jaren 90 tot de pioniers van de lo-fi en heeft ruim 25 jaar later nog niets van zijn glans verloren.

Voorman Robert Pollard formeerde de afgelopen drie decennia een handvol andere bands en maakte een onwaarschijnlijk aantal soloalbums, maar de Amerikaanse muzikant bleef zijn eerste liefde Guided By Voices ook altijd trouw, waardoor de band inmiddels alweer bijna 35 albums op haar naam heeft staan.

Het zijn albums die in verschillende samenstellingen zijn gemaakt, met Robert Pollard als constante factor, maar de huidige bezetting met gitaristen Doug Gillard en Bobby Bare Jr., bassist Mark Shue en drummer Kevin March gaat inmiddels al een tijdje mee. Dat hoor je, want waar lo-fi in het verleden werd geassocieerd met rammelpop, klinkt de band op Warp And Woof opvallend hecht.

Je zou verwachten dat een album met 24 songs in 37 minuten chaotisch en gefragmenteerd klinkt, maar dat is zeker niet het geval. Volgens de conventies van dit moment moet een perfect popliedje misschien minstens drie minuten duren, maar Robert Pollard en zijn medemuzikanten laten ook op Warp And Woof weer horen dat het maken van een perfect popliedje van anderhalve minuut ook prima mogelijk is.

Warp And Woof laat zich beluisteren als een grote verzameling perfecte popliedjes of als één lange track vol verrassende wendingen; het is maar net waar je zin in hebt. Hierbij schiet Guided By Voices weer alle kanten op. Het ene moment klinkt de band rauw en hard, het volgende moment zonnig en melodieus. Welke richting Guided By Voices ook kiest, de band is altijd goed voor popliedjes waar je alleen maar blij van kunt worden.

Warp And Woof verschijnt nog geen drie maanden na Zeppelin Over China, maar klinkt weer totaal anders. Robert Pollard en zijn medemuzikanten keren dit keer terug naar de begindagen van hun band en komen in de buurt van een album als Alien Lanes, dat volgend jaar alweer zijn 25e verjaardag viert. Als Guided By Voices in dit tempo door gaat laat een nieuw album niet lang op zich wachten, maar voorlopig kan ik wel uit de voeten met de twee uitstekende albums die de band dit jaar heeft afgeleverd. Erwin Zijleman

Jammer... laat dat net hetgene zijn waar ik nu al sinds Alien Lanes op zit te wachten . Of Bee Thousand - wat een heerlijk zootje ongeregeld is dat!

Ga deze wel eens luisteren, als voorbereiding op Primavera Sound, waar ik ze voor de eerste keer in mijn leven aan het werk mag zien.

Elke GBV-plaat heeft minstens één nummer dat op mijn GBV spotify-lijst mag. Van deze plaat is dat het heerlijke Cohesive Scoops, hun beste nummer in tijden.

Met het gemak waarmee de gemiddelde liefhebber een album beluisterd, en tot zich door laat dringen brengt Guided By Voices haar platen uit. Voor de luisteraar wordt het praktisch onmogelijk gemaakt om er een goede indruk van te krijgen. Als vluchtige one night stands geven ze een kort moment van genot om vervolgens snel ruimte te maken voor een nieuw avontuur. Warp and Woof is alweer het derde in ruim een jaar tijd, en volgt het in februari verschenen Zeppelin Over China op. Toen werd er tevens bekend gemaakt dat er volgend jaar februari nieuw werk zal verschijnen onder de naam Street Party. Ondertussen is die werktitel alweer veranderd in Rise Of The Ants, en volgens de laatste geruchten zal er gekozen worden voor Sweating The Plague als naam voor het nieuwe kindje van Robert Pollard. De releasedatum zal waarschijnlijk eerder worden dan wat in de planning staat aangegeven. Er wordt nu reeds gesproken over eind oktober, nog in dit jaar. Gelukkig zitten ze verder ook niet stil, en is er zelfs ruimte voor een tour, waar ze gemiddeld ook nog vijftig nummers per avond ten gehore brengen. Maar goed, laten we niet op de feiten vooruit lopen, eerst verschijnt deze week dus het gloednieuwe Warp and Woof.

Met Bury the Mouse laten ze gelijk een harder geluid horen dan bij de voorganger. Waren het daar nog vooral indie luisterliedjes met soms een diepere benadering, hier lijken ze het grunge tijdperk te eren. En dan doel ik niet op de hit successen, maar meer op de obscure achterhoede. Of het nu komt door de snelheid waarmee de songs geschreven en opgenomen zijn, het heeft in ieder geval een meer punk gerichte benadering. Nog korter en pakkender, met licht agressief verantwoord gitaarspel. De songs zijn net wat minder inwisselbaar dan op de vorige plaat. De voorkeur gaat uit naar het meer onvoorspelbare Warp and Woof. De intentie van dat het een haastklus betreft wordt totaal weg genomen. Meer dan bij Zeppelin Over China lijkt dat er meer zorg en aandacht in de tracks gestopt is. Zoals vaak het geval is bij kunstwerken, maken de schetsen meer indruk dan het gepolijste eindresultaat. Hier moet ook niet langer aan gesleuteld worden, dat zou ten koste gaan van de rauwheid en oprechtheid. Al moet de over-productiviteit geen gimmick worden. Ze weten zich hiermee te plaatsen tussen Sonic Youth en The Pixies, niet alleen muzikaal, maar meer met de jeugdigheid en het onverschillige karakter. Grootheden die jaren lang het jonge honden gevoel wisten vast te houden.

Toch mogen ze in de toekomst een langere pauze inlassen, zodat er meer reikhalzend wordt uitgekeken naar nieuw werk. Zoals al eerder aangegeven, krijg je nu bijna niet de kans om te genieten. Guided by Voices is ook geen band die op deze manier onder een vast gesteld wurgcontract probeert uit te komen, door de markt te overspoelen met een overschot aan materiaal. Dit omdat ze alles netjes op hun eigen label min of meer in eigen beheer uitbrengen. Anderzijds hebben ze ook een punt om ervoor te kiezen om de creativiteit niet in te kapselen. Het bruisende begin van Warp and Woof weten ze ook niet over de hele linie vast te houden. Halverwege zakt het als een bierbuik van een veertiger wat meer in. Je kan jezelf wel strak presenteren, al snel zullen de gebreken voor de buitenwereld zichtbaar zijn. Toch krijgen bands als Guided by Voices het voordeel van de twijfel. Liever aan de lopende bank prima albums afleveren dan het eindeloze geploeter in een studio, om vervolgens met allerlei uitgekiende praatjes het niet behaalde niveau te verklaren. Hopelijk is het geen voorbode van Robert Pollard om ons nu nog even te trakteren op dit moois, om vervolgens als zestiger van zijn pensioen te gaan genieten, dat zou zonde zijn.

Guided by Voices - Warp and Woof | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com