Reignwolf - Hear Me Out (2019)

Stevige gitaarplaat in de stijl van Royal Blood. Jordan Cook aka Reignwolf is toch al een tijdje bezig maar een album heeft lang op zich doen wachten. Hij was vooral bekend van zijn knallende liveshows. Maar een album is er dan toch van gekomen en deze debuutplaat stelt allerminst teleur.
Opener Black and Red komt meteen stevig binnen en zet gelijk de toon. Er staat eigenlijk geen minder nummer op. Wel jammer dat het slotnummer zo kort is, het is het enige rustige nummer op de plaat maar is jammer genoeg heel erg kort.

Topplaat! 4,5*

(Bijna) dit album over het hoofd gezien! Maar dit is echt de moeite waard; Zowel de sound als de dynamiek zijn precies mijn smaak. De nummers zélf zijn niet allemaal zo constistent; sommige tracks kunnen nog wat beter uitgewerkt worden, qua tekst en qua opbouw. Wat het laatste nummer betreft, heeft JVT volkomen gelijk; Een rockballad van 1.14 is toch lichtelijk bizar. Het goeie van dit album is tenslotte dat de rauwe en pure emoties van de zang van Jordan Cook direct bij mij binnenkomen. Real shit!

Van originaliteit moet Reignwolf het niet hebben, maar dat dat geen probleem hoeft te zijn liet Royal Blood op hun debuut horen. Maar hier mis ik wel echt een beetje uitschieters. Het klinkt aardig, maar na de eerste 4 nummers is de rek er al een beetje uit. De afsluiter Wolf River, gewoon niet doen. Wat moet je hier als luisteraar mee? En dan is het ook nog eens gewoon de intro van Nothing Else Matters. Vermakelijk genoeg dit voor af en toe tijdens de afwas, maar als je 6 jaar na je eerste single met nog geen 30 minuten muziek komt, had ik wel op wat meer verwacht.