menu

pronoun - i'll show you stronger (2019)

mijn stem
3,50 (2)
2 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Rhyme & Reason

  1. you're not trying at all (3:34)
  2. run (3:38)
  3. you didn't even make the bed (3:23)
  4. for the story (1:45)
  5. stay (3:48)
  6. sadie (4:13)
  7. temporary tantrum (3:54)
  8. some people (2:45)
  9. the pieces of you (3:15)
  10. as if (3:18)
  11. wrong (3:45)
  12. everybody knows (4:02)
totale tijdsduur: 41:20
zoeken in:
avatar van erwinz
geplaatst:
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: pronoun - i'll show you stronger - dekrentenuitdepop.blogspot.com

pronoun - i'll show you stronger
Het debuut van pronoun valt tot dusver een beetje tussen wal en schip, maar verdient echt alle aandacht met een gebroken hart gegoten in groots klinkende popliedjes

Alyse Vellturo doorliep het roemruchte Berklee College of Music maar schaamt zich niet voor groots klinkende popliedjes met een flinke scheut dreampop. Onder de uitbundige gitaarwolken en ritmes en de radiovriendelijke popsongs van de muzikante uit New York zit echter een intieme onderlaag, die vooral wordt gedomineerd door een gebroken hart. Het maakt van het debuut van pronoun een heus breakup album, maar het is een breakup album dat totaal anders klinkt dan alle andere die ik in de kast heb staan. Het is even wennen door de flinke suikerlaag, maar wat zit hieronder veel moois verstopt.

i’ll show you stronger is het deze week verschenen debuut van de uit Brooklyn, New York, afkomstige singer-songwriter pronoun.

pronoun (zonder hoofdletter om zich te onderscheiden van de gelijknamige rapper) is weer het alter-ego van de oorspronkelijk uit Boston afkomstige Alyse Vellturo, die in Boston het prestigieuze Berklee College of Music doorliep en zich sinds haar tienerjaren flink wat instrumenten eigen heeft gemaakt.

Het Berklee College of Music heeft een aantal zeer gerenommeerde singer-songwriters afgeleverd, maar pronoun kiest op haar debuut vooral voor lekker in het gehoor liggende pop en rock. Het is pop en rock die schatplichtig is aan de dreampop, maar het debuut van pronoun is ook niet vies van aanstekelijke en groots klinkende popsongs.

Aan de andere kant is de singer-songwriter uit New York net weer wat te alternatief en eigenzinnig om de competitie met de popprinsessen van het moment aan te gaan. i’ll show you stronger is een album dat hierdoor makkelijk tussen wal en schip valt en dat lijkt vooralsnog ook te gebeuren. Dat is jammer, want het debuut van pronoun is een album dat bij iedere beluistering weer net wat beter wordt en ook goed genoeg is om Alyse Vellturo te scharen onder de betere exponenten van de indie-pop en indie-rock van het moment.

Zelf viel ik vrij makkelijk voor de muziek van pronoun. De Amerikaanse singer-songwriter heeft haar muziek voorzien van flink wat echo’s uit de dreampop en balanceert hiernaast met veel succes op het koord tussen radiovriendelijke popmuziek en eigenzinnige songs met een persoonlijke touch.

i’ll show you stronger is voorzien van een vol en zelfs wat druk aandoend geluid, waarin de gitaren bijna over elkaar struikelen en de ritmes behoorlijk stevig zijn aangezet. Het is een geluid dat de stem van Alyse Vellturo in veel gevallen wat naar de achtergrond dringt. Nodig is dat niet, want de singer-songwriter uit Brooklyn is voorzien van een aangenaam stemgeluid, dat goed past bij de uitbundige songs die ze maakt.

Het debuut van pronoun is een album dat je op meerdere manieren kunt beluisteren. De liefhebber van dreampop zal smullen van de breed uitwaaiende gitaarpartijen, terwijl de liefhebber van kauwgomballenpop zal genieten van de aanstekelijke melodieën en refreinen. i’ll show you stronger is echter ook een album waarop de puzzelstukjes steeds beter in elkaar vallen.

Bij eerste vluchtige beluistering vond ik het allemaal net wat te groots, vol en hitgevoelig, maar de songs van pronoun doen uiteindelijk veel meer dan oppervlakkig vermaken. Alyse Vellturo strooit op haar debuut driftig met fel gekleurde kauwgomballen, maar het zijn kauwgomballen met een verrassende vulling. Tegenover de imposante gitaarwolken en de aanstekelijke ritmes en refreinen staan intieme en persoonlijke teksten, die vooral somber en melancholiek zijn en het debuut van pronoun omtoveren tot een breakup album.

Het is een bijzondere tegenstelling die uitnodigt tot luisteren en dat luisteren zorgt er vervolgens voor dat de songs van pronoun worden voorzien van steeds meer diepgang, waardoor de afstand tussen Alyse Vellturo en de popprinsessen van het moment steeds groter wordt, terwijl de afstand tot muzikale helden als Julien Baker en Phoebe Bridgers wordt verkleind. Inmiddels komt i’ll show you stronger voor de zoveelste keer voorbij en ik kan alleen maar bekennen dat ik inmiddels behoorlijk verknocht ben geraakt aan de popliedjes van pronoun. Erwin Zijleman

avatar van Premonition
geplaatst:
"Dreampop en breed uitwaaierende gitaarwolken". Erwin, ik hoor ze niet. Typische Amerikaanse kauwgomballenpop, hoor ik wel. "Taylor Swift met een eighties randje", zo zou ik het samenvatten.

avatar van erwinz
geplaatst:
Premonition schreef:
"Dreampop en breed uitwaaierende gitaarwolken". Erwin, ik hoor ze niet. Typische Amerikaanse kauwgomballenpop, hoor ik wel. "Taylor Swift met een eighties randje", zo zou ik het samenvatten.


Zit er ook zeker in, maar die dreampop hoor ik toch ook

avatar van Poles Apart
geplaatst:
Dat pretentieuze geklooi met alleen hoofdletters en/of kleine letters en vreemde tekens in de titels wordt me een beetje te veel geloof ik. We weten het nu wel.

avatar van E-Clect-Eddy
geplaatst:
Heb nog niet het hele album beluisterd...

Voor Dream Pop heb je naar mijn mening een andere type zangeres nodig of in elk geval een andere stijl van zingen.

Een nummer als Run zit dan dichter bij de Post-Punk naast een stevige Indie Rock basis, maar ze gooit er een 'big sound' / bombast tegenaan die je in de 80s en 90s vaker hoorden.

Bij for the story stopt ze de zanger weer diep in de mix... waardoor het donker(der) klinkt, maar de basis klinkt dan weer als Alt. Country Rock / Shuffle.

Stay heeft wat 'charme' van The Clash geleend of liever bands die hen opvolgden / imiteerden: Big Country / The Alarm / New Model Army / Big Audio Dynamite.

Er valt genoeg te beleven aan deze nummers vooral als de gitaar op de voorgrond treedt.

Dream Pop... niet echt... wel een vette knipoog naar de 80s en 90s gitaaracts met een groot geluid, maar dan gebracht door / met een zangeres.

Gast
geplaatst: vandaag om 18:27 uur

geplaatst: vandaag om 18:27 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.