Virgin Black - Requiem - Mezzo Forte (2007)

Dit album is het tweede deel van een drieluik, maar verschijnt als eerste. Tesamen vormen de drie delen een gewaagde muzikale begeleiding van de requiem, de mis die in de katholieke eredienst wordt opgedragen voor de doden. Het eerste deel zal zich grotendeels beperken tot klassieke muziek, terwijl in het derde deel doom en death metal centraal zullen staan. Dit tweede deel, Mezzo Forte, vormt het logische middenstuk. Het start met volledig klassieke muziek, en ruimt geleidelijk plaats in voor metal invloeden. Dit zorgt voor een fraaie opbouw en een afwisselend geluid. Het knappe is dat Virgin Black (ondersteund door het Adelaide Symphony Orchestra) uiterst spaarzaam omgaat met de diverse soorten vocalen en instrumenten, waardoor het geheel voortdurend spannend blijft.

Mezzo Forte is een boeiende symfonie, die de plechtige sfeer van een uitvaart sterk verbeeldt. De nagedachtenis, het verdriet, de wanhoop, de positieve gedachte dat de overledene nu in de hemel is, alle emoties krijgen een plek. Als je openstaat voor zowel klassieke (kerk)muziek als gothische metal is dit een aanrader, vooral als je in een melancholieke of bedroefde stemming bent.

Topplaat. Je hebt al precies verwoord waar dit over gaat. 4* voor nu. Ben benieuwd naar de andere 2 platen die heel erg anders gaan wezen waarschijnlijk

Ben heel benieuwd naar dit en album en de andere 2 die nog moeten komen, "sombre Romantic" en "Elegant and Dying" vindt ik echt 2 geweldige albums!

Die ken ik niet. In hoeverre vergelijkbaar met deze?

elegant and dying is veel beter dan deze

Dit is tergend mooi, dit is zo anders. Hier moet je voor gaan zitten, en het over je heen laten komen. Een hele mooie combinatie van klassiek, koren, en metal, heel droevig en donker, maar oh zo sfeervol. (het is niet voor niks een Requiem). Gelukkig geen grunts (heel sporadisch een brom op de achtergrond), maar cleane zang Deze Australiers zetten iets heel aparts neer in de (metal)muziek. Dezelfde donkere sfeerzetting als My Dying Bride, maar toch zo verschillend. Dit is het middeldeel van de trilogie.
Bovendien een uitstekende produktie met een enorme dynamiek, die het uiterste vergt van je stereoinstallatie.

Ik heb een beetje moeite om dit goed en volledig te kunnen beoordelen. Ik blijf namelijk met het sterke gevoel zitten dat dit het tweede deel van een drieluik is. Dat is een gevoel die ik bewust heb gekregen, omdat Gilbert ons daar al op wees. Waarom de albums in niet-chronologische volgorde worden uitgebracht is me een raadsel overigens; weet iemand anders hier iets meer over?

Niettemin is dit een bijzonder interessant project. Het is opmerkelijk hoe zulke verschillende muzieksoorten naadloos gecombineerd worden. 'Requiem, Kyrie' suggereert al een beetje dat dit muziekstuk perfect tot zijn recht komt als je dit live meemaakt; een goede koptelefoon is voor nu een prima alternatief. Een interessant album dat ik voorlopig drie en een halve ster geef dat neigt naar vier sterren. Ik zou het eerste en derde deel moeten hebben gehoord om er echt een definitief cijfer aan te hangen. Ik ga me verdiepen in de andere, op zichzelf staande albums van deze bijzonder interessante band; zeer benieuwd naar wat zij te bieden hebben.

Ik vind de metal toch een stuk minder dan de klassiek hier. Midnight's Hymn is wel erg goed en geeft me bij wijlen zelfs kippenvel.