Iced Earth - Overture of the Wicked (2007)

In 1998 bracht Iced Earth Something Wicked This Way Comes uit. De laatste drie songs op dat album vormden een conceptueel geheel. In 2007 en 2008 zal de band twee volledige concept-cd’s uitbrengen, die het verhaal voortzetten. Als voorproefje brengt de band een mini-album uit met een nieuw nummer, en heropnames van de oorspronkelijke Something Wicked-trilogie. De nieuwe compositie Ten Thousand Strong is een toegankelijke powermetal-hymne. Aangenaam, maar niet bijzonder.

De heropname van de Something Wicked-trilogie valt wat tegen. De huidige zanger Tim Owens heeft een sterk en idiosyncratisch stemgeluid, en geeft de nieuwe opname een eigen gezicht. Matt Barlow wist echter meer gevoel en variatie in zijn zangpartijen te leggen, met name in de rustige passages. De arrangementen zijn flink aangepast, en dat levert soms mooie effecten op, zoals het sfeervolle gebruik van percussie-instrumenten. De produktie roept een Oosterse sfeer op. Tegelijkertijd komt het bandgeluid erg strak en, helaas, nogal klinisch over. Met name het drumgeluid wekt bij mij enige irritatie op. Per saldo kan de nieuwe interpretatie daarom mijns inziens niet tippen aan het geweldige origineel, dat meer emotie tentoonspreidt. Eigenlijk was er gewoon niks mis met die versie, en is de remake overbodig.

Fans van Tim Owens zullen desalniettemin in hun nopjes zijn met de heropname, aangezien het natuurlijk wel om een drietal fantastische composities gaat. De Overture maakt me ook zeker nieuwsgierig naar de twee Wicked concept-albums die nog zullen verschijnen. Al hoop ik dat de produktie van met name het drumgeluid daarop wat organischer zal zijn, en dat het middelmatige Ten Thousand Strong niet maatgevend is voor de kwaliteit van de nieuwe nummers.

Ik vind de nummers Prophecy en The Coming Curse juist een verbetering, toch zie ik Tim Owens niet heel snel de nummers van het album Burnt Offerings en Dark Saga zingen.
Jon Schaffer is niet echt iemand die het beste nummer van het aankomende album als single gaat uitgeven . Zoals bij the glorious burden was The Reckoning de Single en dat vond ik een vrij standaard nummer op de zang na.

oh en uh de albumhoes is trouwens erg mooi

De heropname van de something wicked trilogie was de reden voor mij om dit te kopen, mijn favoriete Iced Earth nummers. Het is anders geworden, ik vind de heropnames goed gelukt, hoewel de orginelen natuurlijk onovertroffen blijven. En ik moet toegeven dat Barlow meer gevoel legt in zijn stem, maarjah ze zingen gewoon heel anders.

Barlow is per direct terug in de band en Tim Owens is aan de kant geschoven.

Ah...?
Ik heb de band pas leren kennen, en live viel het nog mee, maar voor mis is de Halford-achtige stem van Owens toch wel een flinke afknapper ... ben dan ook géén Priest-fan...

De remakes van de oorspronkelijke Wicked trilogie hadden voor mij niet gehoeven. Saai en futloos. En dat ligt niet zozeer aan Tim Owens maar meer aan het plichtmatige spel waar vele remakes onder te lijden hebben. Artiesten Ten denken het allemaal beter te kunnen dan jaren geleden maar dat ials negen van de tien keer een zware misvatting als je het mij vraagt.
Ten Thousand Strong is van het dan actuele album en is verder wel oké. Typisch Iced Earth en Tim Owens paste daar prima bij.