Mark Charles Heidinger levert zijn debuut af onder de naam Vandaveer.
Zet het album op en hoor op However Many Takes It Takes een jonge Bob Dylan. Folk met een toegankelijke touch. Het deed me gelijk denken aan tijdgenoot Josh Ritter.
Op Marianne, You've Done It Now... is dat gevoel weer een stuk minder. Dit komt door de toevoeging van de klarinet die het hier en daar een oosters folk-randje geeft (klezmer gaat me iets te ver). Het klinkt wel lekker fris en maakt het meer anno nu.
Grace & Speed klinkt lekker in het gehoor en doet me weer aan Josh Ritter denken. Moderne folk die wel degelijk doet herinneren aan de oude tijd.
Als The Streets Is Full Of Creeps begint verwacht je snel de grom van Tom Waits, maar zodra Vandaveer gaat zingen kun je weer rustig gaan zitten. Hij gromt niet maar ondanks dat ademt het in de verte toch wel wat Waits, maar dan van het zeer toegankelijke soort.
Tekstueel gezien zou het dan wel weer een Waits song kunnen zijn. Het gaat over een agent die genoeg heeft van het tuig van de straat. Op zijn laatste werkdag schiet hij op de voorbijgangers en pleegt vervolgens zelfmoord.
One Past The Moat zou zo een Josh Ritter song kunnen zijn maar ook die heeft uiteraard echoes van grootheden als Tim Hardin, Dylan en Nick Drake in zich. Zo ook Vandaveer. Een mooi in het gehoor liggend nummer met heerlijke melodie. Helaas erg kort met zijn 1:39 minuten.
Crooked Mast klinkt wederom overtuigend en komt eerlijk over. Degelijk uitgewerkt op de akoestische gitaar die hier de hoofdrol vervult.
Different Cities gaat over een jongen met veel vrienden die allemaal ver bij hem vandaan wonen. Dit nummer doet me een beetje denken aan Nick Harper, een songwriter die helaas nooit echt is doorgebroken.
2nd Best heeft mooie koortjes en straalt wederom van puurheid. Heerlijk als de klarinet inzet: het geeft het nummer net dat extra beetje klasse mee.
Parasites & Ghosts heeft het dromerige waar ook Simon & Garfunkel bekend om zijn. Het kan zich ook meten met hun klasse.
Met Roman Candle komt dit album swingend ten einde. Het einde van een kort album. Best jammer, want het is een alleraardigst album en Vandaveer zet zich hier prima mee op de kaart. Nu maar hopen dat het opgepikt gaat worden want er vissen nu eenmaal veel van dit soort artiesten in de grote folk-rock vijver.