Bernd Kistenmacher - Wake Up in the Sun (1987)

Wake Up in the Sun is het vijfde album van Bernd Kistenmacher een telg uit de derde generatie van muzikanten die met electronica werkt. Het eerste wat opvalt is de mooie hoes. Bliksem blijft fraai om te zien zolang je geen gevaar loopt. Daarnaast is de hoes summier met informatie, wel wordt duidelijk de muziek officieel is uitgegeven door P.O.E.M. Musikverlag dezelfde maatschappij waar ook Klaus Schulze onder contract staat.

Cassandra's Dance begint in alle stilte, gevoelsmatig heb ik dan ook het idee dat het leven langzaam maar zeker op gang komt. Zodra er leven in de brouwerij is blijft het in eerste instantie rustig. Een goed in het gehoor liggend riedeltje met mooie ruimtelijke klanken. Het doet daardoor een beetje aan als Timewind van Klaus Schulze, maar wel in een eigen stijl. Kortom: echt zo'n stuk muziek wat met beleid om je hand vraagt en je meeneemt naar een heerlijke kosmische wereld. Echt zweven doe ik er niet op, maar mijn trommelvliezen beleven wel een goede tijd. Ook het einde is mooi het geeft een gevoel van terug kijken naar wat is geweest.

Joie de Vivre begint met klanken die me aan een kerkorgel doen denken. Snel daarna volgt al snel een vrolijke doordachte melodie lijn. Echt ideaal om te draaien als je wat depri bent om de positieve drive van het leven terug te vinden. Het doet me ook wat denken aan oude muziek die werd gemaakt voordat J.S. Bach de aarde bevolkte. Berührung trekt die lijn erg mooi door. Fraaie klanken die aan de oudheid doen denken vertellen een boeiend en triest verhaal over hoe zwaar het leven destijds was. Aan de andere kant is ook nog het laatste sprankje hoop te horen. Ongeveer midden in de composite is daar even rust. Tijd om het leven te overwegen en het kwade te doen vergeten op haast ijle tonen uit de electronica-winkel. Erg mooi om te horen. Hierna vangt het leven opnieuw aan en krijgen de opgedane emoties een plaats. Mooie haast barokke klanken vullen de kamer. En mede door het klassieke eind is daar het gevoel van morgen nieuwe kansen.

La Tendresse is een bonustrack op dit album. Het begin ervan is duister en kosmisch, het zit erg tegen de stilte aan. Hierdoor is het best spannend te noemen en als er dan ook nog een klap onweer is te horen is de sfeer compleet. Het kost daarna de nodige moeite om het te volgen, maar het is het waard. Hierdoor komt op een fraai wijze een eind aan dit vijfde album van Bernd Kistenmacher.