Judah & the Lion - Pep Talks (2019)

Jammer dat dat de laatste 2 nummers en het nummer met Kacey Musgraves het beste is. Ik vind de rest namelijk beduidend minder.

Een band uit Nashville, ooit begonnen als 'aanbiddingsband' in de christelijke evangelische wereld. Daar kwam ik pas later achter, want ik had deze cd op de gok voor een euro meegenomen.
Een folk/rock band met duidelijk wat invloeden van Mumford & Sons. Judah Acker is de leider van de band en ook verantwoordelijk voor de meeste songs. Judah & the lion hebben een hitin Amerika gehad van het tweede album , namelijk "Take It All Back 2.0". "Take It All Back 2.0"oor mij onbekend, maar wie weet dat iemand het kent.
Zoals ik al in het begin schreef, de band komt oorspronkelijk uit de christelijke /evangelische wereld, maar op deze plaat is daarvan weinig tot niets te melden. De plaat is meer een verwerkingsplaat , in dit geval verwerkt Judah Acker de scheiding van zijn ouders. Hij heeft pep talk nodig na deze gebeurtenis. De eerste helft van de plaat is redelijk somber en weinig hoopgevend, tot irritatie van de vroegere Christelijke fans. De muziek is redelijk rock georiënteerd met zo nu en dan een folk tintje, met banjo.
De tweede helft van het album is geheel anders, goedkope songtitels , soms wat kolderieke songs, net of er na de zware, sombere eerste gedeelte van de plaat er ook ruimte moest zijn voor bepaalde lichtheid. Dat lukt niet echt, het is daardoor een wat geforceerde plaat geworden.
Niet slecht, maar het is wat onduidelijk waar de band nu voor staat, zowel tekstueel als muzikaal.