Tim Knol & Blue Grass Boogiemen - Happy Hour (2019)
mijn stem
28 stemmen
Nederland
Country
Label: Excelsior
-
Crying Shame (2:21)
-
The Deep Dark Woods (2:57)
-
Happy Hour (2:40)
-
Stars in Your Eyes (2:00)
-
Lies and Alibis (2:02)
-
Through the Nights, Through the Days (3:08)
-
In Your Arms to Stay (1:44)
-
Pain in My Heart (2:32)
-
Far from Me Now (3:44)
-
That Song About the Willow Garden (2:27)
-
Watching Pain Go Wry (2:06)
-
Let It Shine (2:24)
1
geplaatst: 21 april 2019, 09:15 uur
Tim Knol is nog geen dertig maar heeft al een imposante staat van dienst. Het begon allemaal met zijn eerste hit Sam. Hij stond als jongeling op alle grote festivals. Hij is van vele markten thuis, naast zijn solocarrière speelt hij in garageband The Miseries en is een verdienstelijk fotograaf.
In zijn eigen MI5 Studios, gevestigd in een zeventiende eeuws pand in de binnenstad van Hoorn, maakt hij samen met Jeroen Tenty en Eric Lensink muziek voor films, reclames en documentaires. Bovendien produceert hij daar ook geregeld albums, zo ook Happy Hour met het zeer ervaren bluegrass kwartet Blue Grass Boogiemen, al dertig jaar een begrip in de rootsmuziek.
In 2002 was Tim elf toen hij door zijn vader meegenomen werd naar Blue Highways Festival in Utecht en het kwartet grote indruk op hem maakte. Enige jaren kreeg Tim lokale bekendheid en als Blue Grass Boogiemen in die tijd in Hoorn speelde werd Tim steevast op het podium gevraagd om mee te zingen. Het groeide uit tot een grote vriendschap.
De samenwerking werd vorig jaar serieus na een optreden op het uitverkochte roots festival Once in a Blue Moon in Amsterdam. Het was al jaren de bedoeling om eindelijk samen een plaat te maken. Samen of afzonderlijk schreef hij met mandolinespeler Arnold Lasseur liedjes en een cover, Pain in My Heart.
Vanaf opener Crying Shame raast men voornamelijk in een hoge versnelling met hoorbaar spelplezier door het dozijn liedjes. Tims stem lijkt speciaal geschapen voor deze muziek, regelmatig maakt hij op inventieve wijze gebruik van zijn kopstem. Deze heren lijken niet uit ons koude kikkerlandje te komen maar uit de Appalachen.
Tim voelt zich als een vis in het water in dit genre, het lijkt me van zelfsprekend dat deze samenwerking met Blue Grass Boogiemen een vervolg gaat krijgen.
Tim Knol & Blue Grass Boogiemen live:
21 april op Paaspop, Schijndel
11 mei in de Amstelkerk, Amsterdam (albumpresentatieshow)
24 mei op Klomppop, Ovezande
25 mei op Sniester, Den Haag
7 juli in het Vondelpark, Amsterdam
20 juli op de Zwarte Cross, Lichtenvoorde
28 juli bij Zomer op het Plein, Alkmaar
20 augustus op Stortemelk, Vlieland
25 augustus op Terug Naar Tiengemeten, Tiengemeten
18 oktober in ‘t Beest, Goes
26 oktober in Fluor, Amersfoort
27 oktober in De Amer, Amen
30 oktober in TivoliVredenburg, Utrecht
1 november in De Meester, Almere
2 november in de Gashouder, Dedemsvaart
3 november in Rotown, Rotterdam
8 november in 013, Tilburg
15 november in Hedon, Zwolle
16 november in Cacaofabriek, Helmond
28 november in Der Aa-Theater, Groningen
29 november in Burgerweeshuis, Deventer
30 november in het Patronaat, Haarlem.
In zijn eigen MI5 Studios, gevestigd in een zeventiende eeuws pand in de binnenstad van Hoorn, maakt hij samen met Jeroen Tenty en Eric Lensink muziek voor films, reclames en documentaires. Bovendien produceert hij daar ook geregeld albums, zo ook Happy Hour met het zeer ervaren bluegrass kwartet Blue Grass Boogiemen, al dertig jaar een begrip in de rootsmuziek.
In 2002 was Tim elf toen hij door zijn vader meegenomen werd naar Blue Highways Festival in Utecht en het kwartet grote indruk op hem maakte. Enige jaren kreeg Tim lokale bekendheid en als Blue Grass Boogiemen in die tijd in Hoorn speelde werd Tim steevast op het podium gevraagd om mee te zingen. Het groeide uit tot een grote vriendschap.
De samenwerking werd vorig jaar serieus na een optreden op het uitverkochte roots festival Once in a Blue Moon in Amsterdam. Het was al jaren de bedoeling om eindelijk samen een plaat te maken. Samen of afzonderlijk schreef hij met mandolinespeler Arnold Lasseur liedjes en een cover, Pain in My Heart.
Vanaf opener Crying Shame raast men voornamelijk in een hoge versnelling met hoorbaar spelplezier door het dozijn liedjes. Tims stem lijkt speciaal geschapen voor deze muziek, regelmatig maakt hij op inventieve wijze gebruik van zijn kopstem. Deze heren lijken niet uit ons koude kikkerlandje te komen maar uit de Appalachen.
Tim voelt zich als een vis in het water in dit genre, het lijkt me van zelfsprekend dat deze samenwerking met Blue Grass Boogiemen een vervolg gaat krijgen.
Tim Knol & Blue Grass Boogiemen live:
21 april op Paaspop, Schijndel
11 mei in de Amstelkerk, Amsterdam (albumpresentatieshow)
24 mei op Klomppop, Ovezande
25 mei op Sniester, Den Haag
7 juli in het Vondelpark, Amsterdam
20 juli op de Zwarte Cross, Lichtenvoorde
28 juli bij Zomer op het Plein, Alkmaar
20 augustus op Stortemelk, Vlieland
25 augustus op Terug Naar Tiengemeten, Tiengemeten
18 oktober in ‘t Beest, Goes
26 oktober in Fluor, Amersfoort
27 oktober in De Amer, Amen
30 oktober in TivoliVredenburg, Utrecht
1 november in De Meester, Almere
2 november in de Gashouder, Dedemsvaart
3 november in Rotown, Rotterdam
8 november in 013, Tilburg
15 november in Hedon, Zwolle
16 november in Cacaofabriek, Helmond
28 november in Der Aa-Theater, Groningen
29 november in Burgerweeshuis, Deventer
30 november in het Patronaat, Haarlem.
0
geplaatst: 25 mei 2019, 07:22 uur
Van Tim Knol's Cut the wire was ik nou niet bepaald onder de indruk.Muzikaal te soft,en in combinatie met zijn stem kreeg ik er de kriebels van.
Zijn nieuwste project in samenwerking met de Blue Grass Boogiemen bevalt me wat dat betreft een stuk beter.De lichte stem van Knol harmonieert verrassend goed met het (meestal) razendsnelle getokkel van tijdelijke begeleidingsband.Dat resulteert op Happy hour in twaalf onvervalste bluegrassnummers die je zo mee lijken terug te voeren naar het einde van de vijftiger jaren toen artiesten als Flatt/Scruggs en the Stanley brothers gelijksoortige muziek maakten.
Echt hoogstaand is het nou ook weer niet,maar wel gewoon een erg leuk en onderhoudend album.
Zijn nieuwste project in samenwerking met de Blue Grass Boogiemen bevalt me wat dat betreft een stuk beter.De lichte stem van Knol harmonieert verrassend goed met het (meestal) razendsnelle getokkel van tijdelijke begeleidingsband.Dat resulteert op Happy hour in twaalf onvervalste bluegrassnummers die je zo mee lijken terug te voeren naar het einde van de vijftiger jaren toen artiesten als Flatt/Scruggs en the Stanley brothers gelijksoortige muziek maakten.
Echt hoogstaand is het nou ook weer niet,maar wel gewoon een erg leuk en onderhoudend album.
0
geplaatst: 8 juni 2019, 20:23 uur
Lekker hoor, niet rootsy, maar volledig in roots gedrenkte plaat van Tim Knol en de Boogiemen. Kleurt goed samen. Het format maakt het natuurlijk wel wat eenvormig, maar dit is een heerlijk aperitiefje.
0
geplaatst: 25 november 2019, 20:17 uur
Heel fijn en vrolijk plaatje. Ik ken Tim Knol verder niet dus kan niets zeggen over zijn eigen werk, maar hier komen zijn stem en gitaarspel goed uit.
Bluegrass-platen kennen helaas altijd twee problemen: het klinkt snel eenvormig en live is het altijd leuker. Een half uur is dus ook wel genoeg.
Overigens heeft mijn exemplaar een andere trackvolgorde.
Bluegrass-platen kennen helaas altijd twee problemen: het klinkt snel eenvormig en live is het altijd leuker. Een half uur is dus ook wel genoeg.
Overigens heeft mijn exemplaar een andere trackvolgorde.
* denotes required fields.
* denotes required fields.