Hydrogen Sea - Automata (2019)
mijn stem
13 stemmen
België
Pop / Electronic
Label: Unday
-
You Are Here (2:02)
-
Flogsta (3:27)
-
Sinister (4:25)
-
Cold Water (4:25)
-
Run (3:17)
-
The Bloop (5:04)
-
Vertebrate (3:56)
-
Blackest Skies (3:11)
-
The Center Will Hold (5:01)
-
Decoherence (3:43)
-
When You Don't (4:10)
0
geplaatst: 11 april 2019, 09:35 uur
Voor mij een nieuwe band en in zekere zin is het dat voor iedereen nu het duo zich tot band ontpopt op Automata. Automata is voor het soort album dat eenzelfde impact op mij heeft als 'Moon Safari' van Air en 'Gold Mountain van Goldfrapp en in zekere zin de platen van Charlotte Gainsbourg hadden. Platen uit een hoek waar ik doorgaans weinig van mijn gading aantref, maar die om een, eigenlijk, onverklaarbare reden mij zeer aanspreken.
In het geval van Hydrogen Sea is het wel redelijk verklaarbaar. De Air sfeer of beter 'Moon Safari' sfeer zit er goed in. Een ploppend basje hier en daar en de licht zwevende zang van Birsen Uçar die over de muziek heen ligt. Het heeft soms zelfs iets spookachtigs. De vocalen zijn bijna altijd dubbel. In combinatie met de zuchtmeisjes kwaliteit van de zangeres geeft dat een effect zoals soms in griezelfilms te horen. De vage stemmen op de achtergrond die er eigenlijk niet (horen te) zijn. Het werkt op Auatomata bijzonder goed.
Als je me zou vragen om direct te antwoorden op de vraag 'wat gebeurt er nu eigenlijk op dit album'?, dan zou ik antwoorden 'heel weinig'. Op een bepaalde manier is dat gewoon zo. Het is niet alsof de lol er van afspat. Automata is een gedragen album, dat soms licht uit de band springt door iets meer volume of iets enthousiastere beats, maar dat is wel. Waar het album slaagt, is in de combinatie van elektronica met de melodieën. Soms volkomen in evenwicht, soms alsof muziek en zang weinig tot niets met elkaar te maken hebben. Dat maakt dat Automata spannend is om naar te luisteren. Het hoeft niet te spetteren om te slagen. Tel daar een paar prima poppy tracks bij op en dan verslaat Hydrogen Sea ieder album van Portishead. Er zit een lichtje tussen zoals de Studio Sport verslaggever ooit zei in de olympische gouden race van de Holland 8. Dat gaatje wordt per draaibeurt groter.
Het bovenstaande is een bewerking van een Engelstalige post op WoNoBloG.
In het geval van Hydrogen Sea is het wel redelijk verklaarbaar. De Air sfeer of beter 'Moon Safari' sfeer zit er goed in. Een ploppend basje hier en daar en de licht zwevende zang van Birsen Uçar die over de muziek heen ligt. Het heeft soms zelfs iets spookachtigs. De vocalen zijn bijna altijd dubbel. In combinatie met de zuchtmeisjes kwaliteit van de zangeres geeft dat een effect zoals soms in griezelfilms te horen. De vage stemmen op de achtergrond die er eigenlijk niet (horen te) zijn. Het werkt op Auatomata bijzonder goed.
Als je me zou vragen om direct te antwoorden op de vraag 'wat gebeurt er nu eigenlijk op dit album'?, dan zou ik antwoorden 'heel weinig'. Op een bepaalde manier is dat gewoon zo. Het is niet alsof de lol er van afspat. Automata is een gedragen album, dat soms licht uit de band springt door iets meer volume of iets enthousiastere beats, maar dat is wel. Waar het album slaagt, is in de combinatie van elektronica met de melodieën. Soms volkomen in evenwicht, soms alsof muziek en zang weinig tot niets met elkaar te maken hebben. Dat maakt dat Automata spannend is om naar te luisteren. Het hoeft niet te spetteren om te slagen. Tel daar een paar prima poppy tracks bij op en dan verslaat Hydrogen Sea ieder album van Portishead. Er zit een lichtje tussen zoals de Studio Sport verslaggever ooit zei in de olympische gouden race van de Holland 8. Dat gaatje wordt per draaibeurt groter.
Het bovenstaande is een bewerking van een Engelstalige post op WoNoBloG.
1
geplaatst: 11 april 2019, 13:51 uur
WoNa schreef:
Tel daar een paar prima poppy tracks bij op en dan verslaat Hydrogen Sea ieder album van Portishead.
Tel daar een paar prima poppy tracks bij op en dan verslaat Hydrogen Sea ieder album van Portishead.
Was dat maar waar, voor mij is Dummy van Portishead een van de beste platen ooit.
0
geplaatst: 11 april 2019, 14:13 uur
Lura schreef:
Die smaken ook, ze blijven maar verschillen. Het heeft mij nooit iets gedaan, Portishead.
Was dat maar waar, voor mij is Dummy van Portishead een van de beste platen ooit.
Die smaken ook, ze blijven maar verschillen. Het heeft mij nooit iets gedaan, Portishead.
* denotes required fields.
* denotes required fields.