Rose Elinor Dougall - A New Illusion (2019)
mijn stem
4 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: Vermilion
-
Echoes (3:55)
-
That's Where the Trouble Started (4:36)
-
Wordlessly (4:07)
-
A New Illusion (3:39)
-
Something Real (5:14)
-
Take What You Can Get (4:01)
-
First Sign (4:30)
-
Too Much of Not Enough (4:36)
-
Christina in Red (6:00)
-
Simple Things (3:00)
0
geplaatst: 31 maart 2019, 19:28 uur
Twee singles uit van dit album: First Sign en Take What You Can Get
Er waren al eerder twee andere singles uit Make It with You / Two Weeks Last Summer allemaal prima nummers, deze laatste twee hebben meer Folk invloeden. Misschien halverwege de opnames voor het album voor een andere koers gekozen dat ze hier niet op staan?
Het heerlijkst is Take What You Can Get, dat heeft meer Indie Rock / Dream Pop invloeden plus een viool.
Take What You Can Get - YouTube - Audio only
First Sign - YouTube - audio only
Er waren al eerder twee andere singles uit Make It with You / Two Weeks Last Summer allemaal prima nummers, deze laatste twee hebben meer Folk invloeden. Misschien halverwege de opnames voor het album voor een andere koers gekozen dat ze hier niet op staan?
Het heerlijkst is Take What You Can Get, dat heeft meer Indie Rock / Dream Pop invloeden plus een viool.
Take What You Can Get - YouTube - Audio only
First Sign - YouTube - audio only
0
geplaatst: 5 april 2019, 00:49 uur
De eerste beluistering valt goed, al is het jammer dat er niet meer pakkende nummers zijn zoals Take What You Can Get. Op dat nummer klinkt ze ook wat als Sophie Ellis-Bextor... wat zoetig gezongen.
De andere single First Sign heeft een wat Funk slaggitaar in de intro, maar de bass is niet nadrukkelijk aanwezig dat je dit echt als Funk kan aanmerken. Wel heeft het saxofoons die erg doen denken aan die op Bowie's laatste album.
Het languit gesponnen Christina in Red bevalt ook meteen de eerste keer.
Piano en viool komen op meerdere nummers terug waarmee deze dromerige Pop zich iets meer onderscheid van vergelijkbare acts.
De andere single First Sign heeft een wat Funk slaggitaar in de intro, maar de bass is niet nadrukkelijk aanwezig dat je dit echt als Funk kan aanmerken. Wel heeft het saxofoons die erg doen denken aan die op Bowie's laatste album.
Het languit gesponnen Christina in Red bevalt ook meteen de eerste keer.
Piano en viool komen op meerdere nummers terug waarmee deze dromerige Pop zich iets meer onderscheid van vergelijkbare acts.
* denotes required fields.
* denotes required fields.