Warhola - Young Loving (2019)

Je zou kunnen zeggen dat er veel goede muziek uit België komt, toevallig de klomp land waar het op federaal niveau huilen met de pet op is, waar ondergetekende zich voornamelijk ophoudt en waar dus ook deze Warhola muziek maakt.

Om dan maar ineens door te stoten tot een al dan niet aanvaardbare conclusie; dit is slappe, overgeproducete vooral door het verschrikkelijke auto-tune gedomineerde muziek. Normaal gezien zouden de onvermijdelijke features een meerwaarde moeten zijn maar in bijvoorbeeld Look At Me zorgt het alleen maar voor een zoveelste dieptepunt.
Ik weet ook niet wat de bedoeling hiervan is maar het project van Oliver Symons beland in het beste geval in de rayon met derderangs The Weeknd en in het slechtste geval klinkt het als iets wat gewoon de studio nooit had mogen verlaten.
Met wat goede wil kan ik Sportkar nog wel hebben voor een keer maar over het algemeen laat ik dit album graag links liggen.