Refused - Songs to Fan the Flames of Discontent (1996)

Voor mij persoonlijk een klassieker: Coup D'Etat, Hook, Line & Sinker en The Slayer zijn gewoon geweldig. De van Refused is ook erg afwisselend, daarom wordt je ook nooit moe van het album.

Ik krijg maar geen deftige review bij elkaar geschreven over The Shape of Punk to Come, dus probeer ik het maar eens bij Songs to Fan the Flames of Discontent (weer een leuke albumtitel trouwens, en weer een lelijke hoes). Het is natuurlijk wat oneerlijk om het met de zwanenzang van de groep te vergelijken, want dit album is duidelijk met minder middelen gemaakt. Er is een veel ruwere klank, en daardoor klinken de gitaren wat dofjes. Muzikaal is dit ook eentoniger - logisch natuurlijk gezien alle franjes van op The Shape of Punk to Come. Het tempo ligt hier ook hoger, een beetje neigend naar thrash metal soms (The Slayer is duidelijk een eerbetoon aan die thrashgigant) met korte agressieve nummers.

Als songschrijvers zijn ze wel duidelijk vooruit gegaan ten opzichte van hun debuut. Er zit veel dynamiek in de nummers, Hook, Line and Sinker, om er een te noemen, bevat dezelfde dynamiek van Worm of the Senses. De harde gitaarriffs over de staccato drums, hoekig en halsstarrig weigerend om toe te geven aan de drang om gewoon mee te gaan in de vloeiende stroom van het standaard rockritme. Leuke cd dus, maar niet van het niveau van wat nog moest komen.

Leuke detail is trouwens dat de titel van dit album afkomstig is van de tekst van het nummer Beauty.

De voorganger van The Shape Of Punk To Come is natuurlijk niet zo goed als het desbetreffende album. Je hoort wel de beginselen van dat album maar het is allemaal iets lomper en simpeler. Dit beukt heel lekker weg en daar is helemaal niks mis mee. 4 sterren.

Nu nog het debuutalbum beluisteren. Lekker voorbereiden voor 11 oktober.

Waar The Shape Of Punk To Come vol finesse, ingenieuse samples en doordachte riffs zit, is deze plaat een stuk lomper. Maar je kan niet zeggen dat hij niet lekker beukt.
De riffs zijn goed, maar halen het zeker niet bij de opvolger hetzelfde kan eigenlijk voor alles gezegd worden. Toch is dit een erg vermakelijk plaatje dat zeker een 3,5* verdient.