The Divine Comedy - Office Politics (2019)
mijn stem
18 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop
Uitgebracht in eigen beheer
-
Queuejumper (3:07)
-
Office Politics (4:02)
-
Norman and Norma (3:45)
-
Absolutely Obsolete (4:13)
-
Infernal Machines (3:04)
-
You'll Never Work in This Town Again (4:11)
-
Psychological Evaluation (2:39)
-
The Synthesiser Service Centre Super Summer Sale (3:50)
-
The Life and Soul of the Party (3:27)
-
A Feather in Your Cap (4:00)
-
I'm a Stranger Here (4:37)
-
Dark Days Are Here Again (3:14)
-
Philip and Steve's Furniture Removal Company (4:51)
-
Opportunity' Knox (3:42)
-
After the Lord Mayor's Show (3:46)
-
When the Working Day Is Done (4:12)
-
Whistle for a Wind * (6:04)
-
The Swallow * (6:21)
-
The Conquering Heroes * (4:23)
-
Fighting Swallow * (1:15)
-
The Amazon Pirates * (3:42)
-
The Parley * (3:49)
-
Better Drowned Than Duffers * (3:24)
-
Let's Make the Best of It * (4:00)
-
Navy Stroke * (3:00)
-
Like Robinson Crusoe * (3:48)
-
Titty's Dream * (4:10)
-
The Conquering Heroes, Victory Chorus * (1:55)
-
The Black Spot * (3:22)
-
The Parley - Flint's Apology * (3:26)
-
Swallows and Amazons Forever * (2:57)
toon 15 bonustracks
totale tijdsduur:
1:00:40
(1:56:16)
1
geplaatst: 8 april 2019, 12:03 uur
Queuejumper is een gimmicky niks-aan-de-handnummer met mooie details.
1
geplaatst: 9 juni 2019, 08:41 uur
pfff 31 nummers, dat kan toch nooit allemaal kwaliteit zijn. Kill your darlings! nouja ga wel zelf onkruid(slechte tracks) wieden. Maar in het vervolg graag zelf even doen Neil! Voorlopig gaat dit album echt alle kanten op kwa genre's(hoor zelfs funk) en does humor belong in music? zoals zappa dat zo grappig zei. Merk toch dat ik stiekem zit te hopen op een "mutual friend", "bad ambasador" of "sweden" want dat zijn allemaal ongelofelijk knap gemaakte nummers met killerteksten [zijn specialiteit]
Maar Neil heeft iets teveel angst om zichzelf te herhalen helaas want van mij mag hij dat liever wel doen. Het is al afwisselend genoeg. Gelukkig pakt hij halverwege het album zijn oude stijl weer op en raakt mij meteen stukke meer. I'm a stranger here komt aardig in de buurt, mooi hoor en die daarna Dark Days Are Here Again ook prachtig. Afsluiter When the Working Day Is Done is zelfs magistraal zoals alleen de divine comedy dat kan alle registers open.
de bonus tracks is alleen neil op piano en vind ik niet doorheen te komen. klinken meer als demo's
Maar Neil heeft iets teveel angst om zichzelf te herhalen helaas want van mij mag hij dat liever wel doen. Het is al afwisselend genoeg. Gelukkig pakt hij halverwege het album zijn oude stijl weer op en raakt mij meteen stukke meer. I'm a stranger here komt aardig in de buurt, mooi hoor en die daarna Dark Days Are Here Again ook prachtig. Afsluiter When the Working Day Is Done is zelfs magistraal zoals alleen de divine comedy dat kan alle registers open.
de bonus tracks is alleen neil op piano en vind ik niet doorheen te komen. klinken meer als demo's
0
geplaatst: 15 juni 2019, 10:21 uur
De bonustracks zijn dan ook pianodemo's van Neil. De nummers hebben niets te maken met dit album, maar zijn voorstudies die later in uitgewerkte vorm gebruikt zijn voor een musical waar hij de muziek voor schreef. Heeft dus niks met wieden van doen. Gewoon, een extraatje voor 3 euries meer.
We houden dus 16 nummers over, waarvan het merendeel toch wel weer topwerk is van Neil. Een paar amusante uitglijders (o.a. the synthesizer service center en psychological evaluation), zijn leuk voor één tot twee keer. Maar wat hij doet met Philip Glass en Steve Reich in het nummer Philip and Steve's Furniture Removal Company is in mijn ogen briljant. Wellicht valt het beter op waarde te schatten als je het werk van beide componisten kent.
Goede plaat derhalve, die na een paar keer luisteren echt begon in te zinken. Op naar Paradiso in het najaar!
We houden dus 16 nummers over, waarvan het merendeel toch wel weer topwerk is van Neil. Een paar amusante uitglijders (o.a. the synthesizer service center en psychological evaluation), zijn leuk voor één tot twee keer. Maar wat hij doet met Philip Glass en Steve Reich in het nummer Philip and Steve's Furniture Removal Company is in mijn ogen briljant. Wellicht valt het beter op waarde te schatten als je het werk van beide componisten kent.
Goede plaat derhalve, die na een paar keer luisteren echt begon in te zinken. Op naar Paradiso in het najaar!
0
geplaatst: 18 juni 2019, 21:43 uur
Savant schreef:
Maar wat hij doet met Philip Glass en Steve Reich in het nummer Philip and Steve's Furniture Removal Company is in mijn ogen briljant. Wellicht valt het beter op waarde te schatten als je het werk van beide componisten kent.
Maar wat hij doet met Philip Glass en Steve Reich in het nummer Philip and Steve's Furniture Removal Company is in mijn ogen briljant. Wellicht valt het beter op waarde te schatten als je het werk van beide componisten kent.
Ik vind dat nummer werkelijk geniaal. Een fantastisch eerbetoon aan minimal music. Zit zo knap in elkaar met zoveel goed uitgewerkte verwijzingen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.