Ruby Rushton - Ironside (2019)
mijn stem
6 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Jazz
Label: 22a
-
One Mc' Dram (5:00)
-
Where Are You Now? (4:23)
-
The Target (2:36)
-
Return of the Hero (8:12)
-
Eleven Grapes (4:39)
-
Lara's Theme (5:23)
-
Prayer for Grenfell (4:24)
-
Ironside (3:48)
-
Triceratops / the Caller (5:15)
-
Pingwin (Requim for Komeda) (9:59)
0
Mssr Renard
geplaatst: 30 december 2019, 23:07 uur
Herbie Hancock Headhunters-achtige funkjazfuzion uit de UK.
Erg lekker.
Erg lekker.
0
Mssr Renard
geplaatst: 4 september 2020, 08:49 uur
Aan deze plaat klopt alles. De productie, de composities en het mooie spel.
Vergelijkingen met 70's als Herbie Hancock maar ook Soft Machine zijn makkelijk te maken. Maar de band heeft ook een echt eigen sound. De drums van Tim Carnegie hebben een beetje een hiphop-feel, waardoor de muziek goed groove't.
Labelbaas en fluitspeler Ed Tenderlonious Cawthorne speelt ook synth en saxofoon op deze plaat, trompettist Nick Walters doet denken aan Miles, Ian Carr maar ook Hargrove. De toetsenpartijen van Aidan Shepherd worden vnl. op de Fender Rhodes maar ook op piano gespeeld, en de baspartijen tegelijkertijd op een bassynth. Erg knap. Het geheel klinkt erg organisch, analoog, energiek en is in twee dagen opgenomen in de Abbey Roads Studios.
Alle songs zijn instrumentaal en op Pingwin na, allemaal eigen composities. Deze plaat is toch het beste waar de band tot nu toe mee komt en ook het beste wat Tenderlonious tot nu toe heeft uitgebracht.
De laatste soloplaat van Nick Walters is overigens ook erg de moeite waard, waar ook Edward Cawthorne op meespeelt.
Voor liefhebbers van moderne jazz, ouderwetse fusion maar ook liefhebbers van progrock moeten dit lekker vinden.
Tip: het funky The Target en het epische Return of the Hero.
Vergelijkingen met 70's als Herbie Hancock maar ook Soft Machine zijn makkelijk te maken. Maar de band heeft ook een echt eigen sound. De drums van Tim Carnegie hebben een beetje een hiphop-feel, waardoor de muziek goed groove't.
Labelbaas en fluitspeler Ed Tenderlonious Cawthorne speelt ook synth en saxofoon op deze plaat, trompettist Nick Walters doet denken aan Miles, Ian Carr maar ook Hargrove. De toetsenpartijen van Aidan Shepherd worden vnl. op de Fender Rhodes maar ook op piano gespeeld, en de baspartijen tegelijkertijd op een bassynth. Erg knap. Het geheel klinkt erg organisch, analoog, energiek en is in twee dagen opgenomen in de Abbey Roads Studios.
Alle songs zijn instrumentaal en op Pingwin na, allemaal eigen composities. Deze plaat is toch het beste waar de band tot nu toe mee komt en ook het beste wat Tenderlonious tot nu toe heeft uitgebracht.
De laatste soloplaat van Nick Walters is overigens ook erg de moeite waard, waar ook Edward Cawthorne op meespeelt.
Voor liefhebbers van moderne jazz, ouderwetse fusion maar ook liefhebbers van progrock moeten dit lekker vinden.
Tip: het funky The Target en het epische Return of the Hero.
* denotes required fields.
* denotes required fields.