Critical Defiance - Misconception (2019)

De Chilenen brengen de Eightees terug naar 2019. Alles wat je ooit gehoord hebt wordt bruut aan elkaar geregen in een vlot tempo. De zanger spuwt Araya door de mic terwijl de bassist is vergeten zijn snaren wat strakker te spannen. Het heeft met de vele tempowisselingen en nog meer twinsoloos nog iets weg van tech- thrash ook nog eens. Maar alle goeie ideeën eindigen niet in herkenbare songs. Ik heb soms werkelijk geen idee wanneer een song is afgelopen en er een nieuwe is begonnen. De productie is tevens geschoeid op de tijden van weleer en dat maakt het best aardig om eens te luisteren.
Als je je wilt laven aan riffs over riffs over soloos over soloos raad ik het 7 minuten durende Onset aan. Als je je wilt verblijden met sterke refreinen raad ik een ander album aan.
Voor thrash fans die er maar geen genoeg van kunnen krijgen.

Leuk maar niks bijzonders. Critical Defence staat hoog in de RYM lijst dus maar een poging gewaagd. De band overrompelt en gooit je dood met riffs en solo's waar zang duidelijk op een tweede plaats staat. Hoewel de jongens getalenteerd overkomen is dit beukwerk leuk voor de doorgaande thrasher (zoals ik) maar verveeld het misschien iets te gauw. Hopelijk komen ze met meer werkjes in de toekomst, het is niet slecht maar ik werd nergens omver geblazen.