Steve Moore - Beloved Exile (2019)

Hoe dankbaar is de taak om beelden te voorzien van een soundtrack en daarmee bepaalde gevoelens bij de kijker op weet te roepen. Vreugde, liefde en verdriet zijn kernwoorden die versterkt worden door uitgebalanceerde muziek. Goed gewaardeerde films hebben meestal aansluitende songs en geluiden die hiervoor beloond worden. Ook minder bekend werk heeft baad bij passende composities. Steve Moore richt zich vooral op die laatste, en kiest hierbij ook nog voor een van de lastigste genres, de horrorverhalen. Schrikeffecten dienen versterkt te worden door onverwachte wentelingen. Die onvoorspelbaarheid hoor je terug in het solowerk van deze multi instrumentalist. Als bassist in de progressieve rockbanden Zombi en Titan heeft de nodige ervaring met lang gerekte sfeervolle stukken. Deze invloeden zijn allemaal terug te vinden op zijn nieuwste solo album Beloved Exile.

Achter de dromerige opbouw van Your Sentries Will Be Met with Force gaat een wereld schuil die inheemse culturen vermengt met klassieke klanken. Dit alles omgeven door een indringende bas en vluchtig gespeelde new age. De dramatische ontwikkeling brengt mysterie samen met realiteit in een mooi afsluitend klankenspel. Het oproepen van spanning en dreiging is de kwaliteit die zich maar niet laat losmaken van het duistere In the Shelter of the Dunes. Door het kiezen voor herhaling wordt telkens opnieuw stil gestaan bij een passage, waarbij het verlangen om dit het te doorbreken het verliest van het overheersende angstgevoel.

Dan wil het ritmische titelstuk Beloved Exile een meer meditatieve werking oproepen. Exotica lijkt zich te mengen met erotica in deze zwaartekracht loze slaapkamertrack. Dan moet er wel gezorgd worden voor waardig evenwicht. Met een rumoerig dronelandschap mag Throne Lane zich ontwikkelen tot kristallisering van het aanwezige geluid. De klanken cirkelen als een universeel samenzijn rondjes in het aanwezige luchtruim.

Dit alles lijkt in dienst te staan voor het beklemmende My Time Among the Snake Lords. Als een afgekeurd filmisch slotakkoord weerkaatst het al stuiterend rond. Te mooi om te laten liggen. Het lijkt zich uit het niks te ontwikkelen, maar hier is uiteraard de sturende hand van Moore verantwoordelijk voor. Met zijn muzikale achtergrond weet hij de dark ambient een sterk postrockrandje te geven. Zo geslaagd zelfs dat het bijna een vernietigende werking heeft. Als bij een waar slachtveld neemt de percussie het over en begeleid de track naar een mooi vorm gegeven episch einde, waar het wordt aangestuurd door hitgevoelige bas akkoorden en eighties percussie.

De actieve jaren als componist hebben onuitwisbare sporen nagelaten. Een verbintenis tot concrete songs is ver te zoeken. De mogelijkheden om de overgang tussen dag en nacht vast te leggen komt terug in de afwisseling tussen lichte en zware momenten. In deze schemerzone bevind zich Beloved Exile.

Steve Moore - Beloved Exile | Electronic | Written in Music - writteninmusic.com