Derek & The Dominos - In Concert (1973)

Mijn beste CD op dit moment!

Gewoon verplichte kost, ook voor Niet Clapton fans!

****1/2

Ik zie in dit album niet de toegevoegde waarde tov van de andere live plaat. Ik twijfel niet aan de kwaliteit, maar doe mij die andere maar!

toch jammer dat Layla er niet op staat, ook al niet op live at the Fillmore plaat, is er een live uitvoering bekend gespeeld in de Dominos periode?

Ja: Curtis Nixon Hall, Tampa, Florida, December 1, 1970. Er zijn toen twee shows gespeeld. De enige twee concerten met Duane.

Wie kent de precieze datum van dit concert? 23 of 24 oktober? Eerste of tweede show?

Beide dacht ik. Late show. Heb de dubbel LP. Die klinkt net ff wat ongepolijster dan de geremixte Live at Fillmore East cd uitgave. Geweldige muziek. Mooi tijdsbeeld. Die Fillmore East. Wat een geweldige LP's zijn daar opgenomen: Allman Brothers Band, Miles Davis, Jimi Hendrix, Humble Pie om maar wat te noemen.

Eigenlijk vind ik dat ik voor dit Live at the Fillmore East van Clapton met zijn Derek & the Dominos alleen maar 5* mag geven, alleen al vanwege de sublieme start van het concert met Why Does Love Got to Be So Sad & Got to Get Better in a Little While. Daar horen we Eric Clapton op zijn allerbest met een uitstekende begeleidingsband in een beroemde concertzaal in New York. Alleen al de gitaar solo's op deze nummers zijn genieten geblazen.

Echter, dat hele hoge niveau houdt hij niet heel het concert vast. Tell the Truth, Bottle of Red Wine & Roll It Over zijn goed tot heel goed. Gelukkig zijn ook echt geweldig Blind Faith's nummer Presence of the Lord (wat een solo weer!) & afsluiter Blues Power/ Have You Ever Loved a Woman. In de buurt komt Let It Rain, maar daar zit zo'n lange drumsolo in. Hoewel ik moet zeggen dat dit wel een prima solo is van Jim Gordon. Derek and The Dominos In Concert is een niet te missen dubbel LP voor (blues-)rock liefhebbers.

Lekkere powerplaat . Op een solide basis gooit Clapton zijn kunnen in de strijd. Het lijkt soms wat lang, maar de drive waarmee gespeeld wordt maakt een hoop goed. Clapton is de ster hier , maar de hele band zit er goed op .Ik heb Clapton's stem altijd wat iel gevonden , maar dat compenseert hij ruimschoots met zijn gitaarspel. 4 sterren mogen hier wel.

Ik vind deze plaat wel lekker ondehoudend, maar mis Duane Allman in de jams. Verder is het viertal gewoon erg goed. Gordon/Radle/Whitlock is een fantastische combinatie. Clapton speelt krachtige, snelle en gevoelige solo's. Dit soort jamrock met blues, jazz en country invloeden is (helaas) erg tijdsgebonden, en op wat uitzonderingen na, hoor je dit tegenwoordig helaas niet veel meer.

4* met grote kans op verhoging. De nummers hadden (wat mij betreft) nog langer mogen duren.

De nummers gaan wat te lang door. En van zo'n drumsolo krijg ik helemaal de kriebels.

Wel een groots vakwerk verder.