The Kik - Boudewijn de Groot's voor de Overlevenden & Picknick Live (2019)

Een aantal jaar geleden na afloop van een concert in de Leidse Stadsschouwburg, waar The Kik optrad in het kader van hun eerste theatershow, schreef ik dat de band een chroniqueur zou kunnen worden voor lang vergeten muziek uit de jaren 60. Die plaat is nooit uitgekomen. Met dit Boudewijn de Groot eerbetoon doet The Kik iets wat ik niet aan heb zien komen: gewoon twee albums integraal spelen van Neerlands grootste hippie singer-songwriter, met inherent daaraan een ode aan zijn tekstschrijver Lennaert Nijgh.

Met deze stap, daarvoor hoef ik alleen maar te luisteren naar de enorme instrumentatie op het podium, plaatst The Kik zich in dezelfde klasse als The Analogues. Met een groot verschil, dat de muziek van The Beatles de Ziggo Dome vol krijgt en dat zie ik deze twee, toch enigszins vergeten, platen niet voor elkaar krijgen.

Voor mij is Boudewijn de Groot de man van een paar fantastische singles uitgebracht tussen 1965 en 1973. Waarvan ik mij er twee kan herinneren uit mijn vroege jeugd, omdat ze veel op de radio gedraaid werden, 'Het Land van Maas En Waal' en 'Prikkebeen'. Tot voor circa twee jaar had ik niets van hem op plaat, correctie LP. De singles 'Als De Rook Om Je Hoofd Is Verdwenen' en 'Jimmy' had/heb ik wel. Sindsdien is eerst 'Vijf Jaar Hits' en daarna 'Voor De Overledenen' in huis gekomen, tweede hands elpees tegen een prijs van een paar euro's.

Nu is er dus The Kik met een integraal eerbetoon. Al luisterend naar de plaat, vind ik het echt prachtig. De band lijkt gemaakt voor het uitbrengen van deze muziek. Ik zou bijna vergeten hoe leuk ik met name 'Springlevend' en 'Stad En Land' vol met hun eigen werk vind. Daar staan dus deze klassiekers uit de jaren 60 tegenover. Het besef hoe goed sommige nummers van Boudewijn de Groot zijn, daalt nu meer in dan ook. Het prachtige 'Naast Jou' bijvoorbeeld, maakt zoveel indruk op me. Dat deed het al, maar nu op de een of andere manier nog meer. Ik merk dat hier zich hetzelfde fenomeen voordoet als bij The Analogues: ik waardeer The Beatles sindsdien veel meer dan in de afgelopen dik 30 jaar. Het is weer mijn favoriete band, zoals in mijn vroege jeugd. Met de muziek van Boudewijn lijkt hetzelfde te gebeuren. Met een verschil, ik ken(de) zijn LPs niet. 'Picknick' is toch wel de volgende die ik ga proberen in huis te halen.

Een andere vraag is of ik deze plaat van The Kik fysiek zal kopen. Het antwoord zou nee moeten zijn, maar het zou goed ja kunnen worden. Waarom? Omdat in tegenstelling tot bij The Analogues Boudewijn de Groots originelen er bijna niet tussen in staan. Ik vind The Analogues prachtig, maar als ik The Beatles thuis wil horen, speel ik The Beatles zelf wel. In het theater is het prachtig. The Kik wil ik wel degelijk thuis horen. Ook omdat ik al fan ben van de band, ongeacht deze thematische coverplaat.

En Dave von Raven die kan zingen zonder Rotterdams accent?! De wonderen zijn de wereld niet uit. The Kik heeft iets prachtigs gedaan. Een stuk Nederbiet is tot leven gewekt op een superieure wijze. De enige vraag die resteert, is wat de band als volgende stap voor zich(zelf) ziet. Ik vermoed dat in dit soort platen en tours meer succes zit dan in het eigen werk, dat zo leuk is, mensen. Geef dat ook een kans als je het nog niet kent! Voor nu is het 100% genieten van deze plaat.

Eigenlijk was ik wel klaar met schrijven, maar er is nog een ding dat mij opvalt en beslist niet onvermeld mag blijven. Een reden waarom ik deze plaat misschien wel beter ga vinden dan de originelen: het drummen van Ries Doms. Als ik hoor hoe hij invalt bij 'Verdronken Vlinder' en het zwevende van het origineel even onderuit mept en er een rock song van maakt, kan ik alleen maar mijn pet afnemen en eer bewijzen aan het drummen van Neerlands eigen "Animal". Chapeau.

Deze recensie staat ook op WoNoBloG.

P.S. De vijf sterren zijn voor het totaal plaatje, dat volledig klopt. De uitvoering, het concept, de muziek en de durf. Ja, dat is meer dan ik het origineel geeft. Daar zou ik net iets afdoen aan een aantal nummers die de tand des tijds of ik persoonlijk (net) niet goed genoeg vind. In deze context is het allemaal fantastisch.

En dit kunnen ze als geen ander. Een lekkere 60's sound neerzetten.

Heel goed uitgevoerd en vol geluid met orkest. En dat alles gestoken in een prachtige hoes

Gave hoes ook.

Pff wat een dilemma.

Ik ben een groot fan van de twee klassiekers; het zijn de beste Nederpop platen ever.
The Kik heb ik ook hoog staan. Ze brachten drie geweldige albums uit. Met Armand een prachtig eerbetoon dat meteen ook Armand's beste plaat werd. Hertaalt was een zwakke broeder wat mij betreft. Overbekende liedjes in weinig toevoegende uitvoeringen. Grappig, meer niet.
Toen ik hoorde van deze show, heb ik direct kaarten gekocht. Canzone 4711, Eva, Naast Jou en Beneden Alle Peil horen met orkest door mijn favo nederbiet band? Yes! Ik kon niet wachten.

De plaat is gelukkig live. Het klinkt geweldig. Een gerse, blitse pluim. Ik verheug me op het concert.
Maar..ik ga dit niet kopen. Ik heb de klassiekers al en zet die op. Ook al download ik deze stiekem en verwonder me over de subtiele toevoegingen en geraffineerde arrnagementen. Dave's tongval en de samenzang en de eerder genoemde drumpartijen. Briljant. Ik draai em digital grijs.
Toch koop ik em dus niet.

Beter had The Kik een album uitgebracht met het beste werk van Baldwin tot en met Nacht en Ontij.
Met de Nachtwacht, Draai Weer Bij, Aeneas nu, Wie Kan Me Nog Vertellen, Woningnood en Babylon als minder bekende pareltjes.
Hadden ze meteen voorkomen dat kolderliedjes als Land van Waas en Maal (wat een kutnummer is dat zeg. Ik huiver nu al als ik denk dat dan juist het dak eraf zal gaan in fooking Ahoy) ) en Vriendinnen van 1 Nacht er op kwamen.

Die vrouwenstem uit Cinderella...dat is toch exact dezelfde als op de echte versie? Gewoon oorspronkelijke opname dus? Goed detail hoor. Roept u maaaar!

The Kik speelt liedjes van Boudewijn de Groot na. Natuurlijk, het klinkt allemaal prachtig; het orkest is geweldig en de liedjes zijn mooi gemixt. Maar het is allemaal wel erg braafjes uitgevoerd. Eigenlijk een gemiste kans, met wat meer pit had dit echt een prachtplaat kunnen zijn.

Het idee achter dit remake-album spreekt me best aan. Maar ondanks de knappe productie, vind ik het onverteerbaar dat The Kik de meeste nummers in een andere, hogere toonsoort zingt. Ik begrijp de keuze wel, maar toch. Verder merk ik dat ik met het oude repertoire van Boudewijn niet meer zo uit de voeten kan. Maar dat ligt geheel aan mijzelf. De teksten zijn me te gezocht hip psychedelisch of te nadrukkelijk indringend. Een nieuwe versie verandert daar niet veel aan. De Boudewijn van de laatste jaren heeft dat tijdperk toch ook wel achter zich gelaten, dacht ik. Ontgroeid.