Ik ken David Friedman als vibrafonist in Tim Buckley's band. Deze man heeft mijn muzikale smaak een heel nieuwe richting gegeven: dankzij Buckley en Friedman ben ik naar jazz gaan luisteren. Een van mijn mooiste ontdekkingen betrof Chet Baker dus als je een cd ziet van Chet Baker én David Friedman samen, dan moet dat wel fantastisch zijn.
Niet dus.
Ik heb de muziek met moeite twee maal beluisterd en kwam toen tot de conclusie dat dit mij nooit zal pakken. De chemie ontbreekt, de composities overtuigen niet, ik vind gewoon een saaie plaat.
Voor beide artiesten een off day.