Bobby Oroza - This Love (2019)

Denk je aan Finland dan denk je aan funk en soul. Vergeet Memphis, vergeet Philadelphia, vergeet Detroit, vergeet....ach, je snapt m’n punt.

Dit klinkt Etta als een overjarige Nokia in de oren. Dat is in dit geval een compliment. Waar is de aquavit?

Morgenavond op Noorderzon Groningen. Dat vraagt om een funky regenjas.

De Finse Bobby Oroza doet iets wat we laatste jaren al veelvuldig gehoord hebben. Dat vintagen soulgeluid met een funky inslag is de laatste jaren erg populair geworden en Oroza surft mee op die golf. Doet hij dat significant anders of beter dan voorgaande artiesten? Naar mijn idee niet echt. Het klinkt allemaal prima en ligt zeer prettig in het gehoor, maar echt verrassende keuzes worden achterwege gelaten. Daardoor mist dit toch wel fijne album de nodige spanning.

Er is helemaal niks mis met gelikte soul. Vaak wordt zo’n album uit de kast gehaald als men veel plezier in de slaapkamer wil beleven. Goed hard gedraaid, zodat de buren de dag erna wel flink klagen, maar dan gelukkig alleen maar over de muziek. Soul had zijn hoogtijdagen in de jaren zeventig, het krijgt nog een periode van her-erkenning in de jaren tachtig, en verdwijnt vervolgens steeds meer naar de achtergrond. En dan is er nu vanuit Helsinki opeens Bobby Oroza. Deze Finse artiest is verantwoordelijk voor het verrassende debuut This Love. Welke voornamelijk gezien kan worden als zijn voorliefde voor de grote artiesten die er in het verleden succesvol weten te scoren met hun klassiekers. De swing is aanwezig, maar tot het minimum terug gebracht. Hierdoor is er vooral ruimte vrij gekomen voor de sensualiteit.

Met zijn intellectuele ogende looks en iets wat gladde uiterlijk lijkt alles in zijn voordeel te werken. Staande achter een grote aardbol maakt hij zijn doel al kenbaar; de wereld veroveren. Je moet ook iets van arrogantie uitstralen, wil je rol als verbale ladykiller overtuigend over komen. Ondanks dat het dus erg smooth gepresenteerd wordt, staat er wel een klasse product. Het is allemaal perfect tot in de puntjes getimed. Door de vintage seventies orkestratie maakt hij zeker indruk. Met gemak wordt er in intro’s tevens een basis gelegd voor een vette raptrack. Toch gaat de voorkeur uit naar de meer swingende songs met opzwepend slagwerk. Zijn bekwaamheid om zelf veel te arrangeren en uit te werken is een prachtig gegeven, zeker in het verleidende orgelspel.

Wel mis je een stuk variatie, zeker bij de drums van grote naam Jukka Sarapää vervalt deze regelmatig in hetzelfde ritme. Met zijn achtergrond en bagage had hij er meer uit moeten halen. Nu komt het niet veel verder dan bekende hiphop breaks. De van oorsprong Reggae artiest Seppo Salmi weet dit echter recht te zetten met zijn gitaarakkoorden, die stevig de blues oproepen, maar ook kinky funky kunnen klinken. De bekende saxofonist Jimi Tenor is afwezig met zijn geblaas, maar laten horen dat hij een prachtig staaltje vintage gefluit kan neerzetten. De zichzelf toegeëigende titel van Soul King past absoluut bij de coole basloopjes van Sami Kantelinen.

Muzikaal is het dus allemaal dik in orde, zijn zang is ver bovengemiddeld, maar net wat zeurderiger. Hierbij blijft hij toch in de schaduw staan van zijn talrijke grote voorbeelden. In de vocalen moet er diepere rust en zelfverzekerdheid uitgestraald worden. Als lustopwekkend middel voldoet This Love meer dan genoeg. Als je alleen oog hebt voor je partner en een romantische avond dan kan deze prima gedraaid worden. Wil je een bredere analyse, dan is het niet zo bijzonder.

Bobby Oroza - This Love | Soul / Hiphop | Written in Music - writteninmusic.com