Warrior Soul - Rock 'N' Roll Disease (2019)

Ik herkende de hele muziek niet van deze toch vermaarde band uit begin jaren negentig. Als je stem het in de studio het al niet meer doet, hoe klinkt zoiets live dan? Dit lijkt nergens naar. -1

Moet je de voorganger eens horen, exact hetzelfde euvel. Doodzonde want Clarke was in de jaren 90 wat mij betreft 1 van de zangers die in dit genre een topprestatie leverde, zie de eerste 3 platen van deze band.

Helemaal mee eens.

Misschien refereren ze er zelf naar in de albumtitel.

Ik was eigenlijk blij verrast met dit album. De stem van Kory Clarke zelf is een stukken minder, maar de meeste nummers klinken lekker. De begin jaren worden niet meer geëvenaard, maar ik beluister dit album graag.

Voorlopig de laatste van Clarke en het is Rock 'N' Roll wat de klok slaat en de heren lijken wel iets meer scherpte aan de dag te leggen. Aangaande het openingsnummer Up The Dose vermaak ik mij zelfs weer enigszins, hoewel dat gedurende het album nog maar een paar keer terugkomt. Off My Face en War Ride Children kunnen mij ook nog wel bekoren. De overige nummers zijn allemaal een slag minder, geen creatieve invalshoek meer te bekennen en dat had ik eigenlijk ook wel verwacht. Dit is wat je de laatste jaren van Clarke krijgt voorgeschoteld. Eenvormige rocksongs met de magere grofkorrelige stem van Clarke als bonus.
Zo eindigt deze marathon met wederom een zwakke worp en vraag ik mij of ik een toekomstige schijf van de heren nog wel aan een luisterend oor zal gaan onderwerpen.

Eindstand:

1. Salutations from the Ghetto Nation
2. Drugs, God and the New Republic
3. Last Decade Dead Century
4. The Space Age Playboys
5. Fucker
6. Chill Pill
7. Stiff Middle Finger
8. Rock 'N' Roll
9. Destroy the War Machine
10. Back on the Lash