Robin Trower - Live! (1975)

fantastische live opnamen uit 1975! Robin Trower gaat los, en dat staat voor een knap staaltje gitaarmuziek.

Weergaloos zijn nummers als 'daydream' en 'I can't wait much longer'! Nummers waarin de gitaar zingt, en de emotie van de nummers op een prachtige manier versterkt.

4,5*

Fantastische gitarist en een heel goeie live registratie. Too rolling stoned en daydream blinken uit hierop!!!!

Prachtplaat met een heerlijke mix van ingetogen en scheurend gitaarwerk. Met de geweldige zanger/bassist James Dewar, helaas veel te vroeg overleden. De stem van deze man, in combinatie met Trower's gitaarwerk, tilt de nummers naar een hemels niveau. Subliem!

God, deze plaat heb ik al zoveel jaar en ik draai 'm nog steeds.
Zowel in de uptempo rockers als in de slowe, uitgesponnen bluesballads laat meneer Trower horen dat hij het vak uitstekend beheerst en wordt ondersteund door een prima begeleidingsband.
In de langzamere nummers hoor je'm als het ware praten via z'n gitaar, zo goed kan hij z'n gevoel in de soli leggen.
Een beetje ondergewaardeerde gitarist in vergelijking met met de snelle snarenfietsers zoals Malmsteen en anderen.
Ik vind alle nummers goed en het is moeilijk om favorieten uit te zoeken,soms ben ik in de mood voor het snelle werk en een andere keer voor de langzamere nummers, maar goed ik vind dat ie vooral in de langzame nummers heel goed de spanning weet vast te houden en dan trekt hij je als het ware helemaal het nummer in.
Dus Daydream en I Can't Wait Much Longer zijn dan toch de favorieten.
De liferegistratie is okay maar de geluidskwaliteit is wat minder; een remastering zou hier wel op z'n plaats zijn.

Uitstekende gitarist en saaie muziek - juist Daydream bewijst dat.. Die echo is binnen de kortste keren oervervelend. Ik was van plan een persoonlijke verzamelaar van Robin Trower samen te stellen, maar ik ben bang dat ik zelfs dat niet trek.
Excellente techniek en muzikaliteit zijn niet hetzelfde. Dit is dus alleen voor gitaarfreaks, die zich op het eerste concentreren.

Je mag dit niet goed vinden, akk !

Maar saai ?

Wsch te vaak naar de nummer 8 uit je eigen top-10 geluisterd ?

Vandaag de vinyl versie weer eens geluisterd. Was Errug lang geleden. Wat een gitaar gigant is deze RT toch. Prachtig live album, weergaloos gespeeld . Als Too Rolling Stoned invalt zit ik in het publiek. Typisch zo'n plaat die je niet afzet voordat ie is afgelopen. Top.

Ooit, in 1977 op een casette gezet voor me door een vriend. Fenomenaal vond ik um, en het was denk ik mijn eerste album wat je zou kunnen categoriseren als "hardrock". Helaas daarna om wat voor reden dan ook uit het oog verloren ....

Maar dan : in 2004 sta ik in een platenbak te neuzen op de Verzamelbeurs in Utrecht, en : hee, wat zie ik daar staan ? Robin Trower - Live! Huppakee, inleveren. En toen ik thuis kwam waren daar weer die glorieuze momenten van gelukzaligheid die me deden terugdenken aan eind jaren 70.



, dat is de juiste omschrijving van deze (voor mij) live-klassieker. Fantastische gitarist toch, die Robin Trower ! Helaas kan de afsluiter op deze plaat me niet helemaal overtuigen, dus net geen maximum score.

Maar een 'all-time-classic' in de categorie live-albums is het voor mij wel degelijk !

Grijs gedraaid. Wat een geweldig album. Een aantal jaren geleden met de manager van Trower zitten mailen. Gevraagd waarom het volledige concert nooit op cd is verschenen. Antwoord: Trower heeft de rechten niet. In handen van de Zweedse radio. Ps Trower regelmatig live gezien

Geweldig live album van deze gitaar gigant.
Ook maar even snel in mijn album top 10 gezet!
Nog een van de levende legendes op gitaar.
Heerlijke style hendrixs meets Stevie ray Vaughan. Zou deze nog graag eens op vinyl willen hebben. Ben hem nog niet tegengekomen. Misschien wordt ie nog eens opnieuw uitgebracht.
Heb veel studio albums van Robin trower. Maar dit live album verveeld nooit, ik kom hierbij in een
Heerlijke roes, flow (gemoedstoestand). Voor dat je het weet is het album voorbij. Veel en veel te kort dit optreden. Ondanks dat het album bijna 41 min is. Hopelijk nog eens het volledige concert op vinyl. Zoals hier boven reeds vermeld, heeft met rechten te maken. Jammer, maar misschien daarom deze fijne muzikale beleving.
5 punten voor deze bluesrock klassieker.

Waarom dacht ik dat deze een dubbelaar was? Waarschijnlijk door het jaartal. Veel liveplaten waren toen dubbelaars.

Trower/Dewar/Lordan is toch wel één van mijn favoriete powertrio's. Hier in een enthousiaste mix van bluesrock en hardrock.

Hallo rockfans, ik ben een nieuw forumlid. Als dikke zestiger heb ik de gouden tijden beleefd met de grote rock-acts. Met vrienden was ik in het Zuiderpark Den Haag, mei 1976. Hoofdprogramma: de Rolling Stones met in het voorprogramma een gitarist die ik destijds nog niet kende, nl. Robin Trower. Ik heb daarna heel wat concerten bijgewoond maar nooit meer een voorprogramma-act van het niveau Trower gezien. Nu, na zowat een halve eeuw, durf ik nog altijd te zeggen dat Robin Trower by far de beste bij-act is geweest. Ik kan me nog herinneren dat ik een beetje slaperig was geworden (we lagen in het gras en het was mooi weer). Het wachten was op de Stones, want zo ging dat: je kwam niet voor het bijprogramma, verloren tijd. Die sneue gasten werden vaak al van tevoren weggefloten. Maar hoe anders was dat met Trower. Allemachtig, wat een gitaargeweld. Ik weet nog dat ik soms dacht "Ach laat de Stones maar zitten, dit is het echte werk".
De live LP uiteraard snel aangeschaft. Dit wilde ik even delen met jullie.