Soledad
With: Billy Harper (tenor sax), Everett Hollins (trumpet), Armen Donalian (piano), Wayne Dockery (bass), Malcolm Pinson (drums)
Een zoveelste parel uit de Harper catalogus. Net als op zijn platen voor Denon en Baystate met een redelijk obscure band. Trompettist Hollins maakt zijn zoveelste verschijning naast Harper. Met zijn stevige maar toch toegankelijke sound past hij uitstekend bij de spierballentoon van Harper. Pinson is een uitstekende drummer. De rest van de band speelt prima maar niet overdonderend goed. Toch trekt Harper zelf de plaat makkelijk naar een 4.5 ster.
Het titelnummer is wederom een klassieke Harper compositie. Het zou later ook weer door The Cookers worden opgenomen in een misschien nog wel betere versie. Het is een verslavende melodie. Lui en bluesy met toch een onheilspellend randje. Het geeft de plaat precies de jeu die het nodig heeft. Het is echt muziek die teruggrijpt op de roots van de jazz maar klinkt onverminderd fris en bij vlagen zelfs overdonderend. De B kant opent met de knaller Inside: heerlijke uptempo en energiek nummer waar je fijnzinnig je stoel af wordt geblazen. Afsluiter Love on the Sudan is bekend terrein: prachtige Harper compositie met een prachtige sfeer.
Net als alle muziek van Harper is dit gevoelsmuziek pur sang, niets meer en niets minder. Hoewel Harper een uitstekend potje saxofoon kan spelen draait het hier nergens om moeilijkdoenerij en ook niet om nutteloos gepriegel. Maar saai of uitgekauwd klinkt het nooit. Net als met Trane heb ik echt eens in de zoveel tijd mijn slotje Harper nodig.
Opgenomen voor het Duitse MPS label verwacht je wel een cd reissue maar ook dit is een vinyl only plaat zonder enige reissues. Gelukkig zijn de originele uitgaves goed betaalbaar en daarmee zeer de moeite waard. MPS staat garant voor goede geluidskwaliteit en ook hier zijn alle details prachtige opgenomen door de Duitse engineers. Zelf heb ik de Japanse release en die klinkt uitstekend.