Spotlights - Love & Decay (2019)

Spotlights heeft op alle punten vooruitgang geboekt op Love & Decay. Seismic vond ik al een erg goede plaat, maar werd net iets te monotoon richting het einde. Love & Decay is daarentegen met bijna vijftig minuten op de klok een veel gevarieerder album geworden. De band maakt ronduit prachtige shoegazende doom post-metal, denk aan latere Isis, Deftones, Jesu (vooral in de lichte electronictouches), Lantlôs (Melting Sun) en Nothing. Machtige gitaarriffs met een enorme ruimtelijkheid en een knallende ritmesectie, wat weer gecontrasteerd wordt door semi-fluisterende vocalen à la My Bloody Valentine van de gitarist en bassiste. Daar waar Seismic vooral indruk maakte met zijn sfeer, heeft Spotlights nu ook echt catchy songs geschreven die in je hoofd blijven hangen. Ik vind deze per luisterbeurt beter worden en dit is momenteel een van mijn favoriete albums van het jaar tot nu toe.