Kindo - Happy However After (2018)

Deze band uit Buffalo New York brengt interessante plaatjes uit, hoewel de laatste in de serie, Happy However After wat tegenvalt. Niet dat het album slecht is maar ik mis de melancholische dragende melodieën, zo kenmerkend voor de voorgaande platen. Dat het een en ander te maken heeft met de naamsverandering zal er wellicht ook mee te maken hebben. Kindo, voorheen The Reign Of Kindo, bestaat uit een collectief waarbij talent niet ontzegd kan worden. De mannen beheersen hun instrumenten, de songs zijn stuk voor stuk fraai en rijkelijk gearrangeerd en dat maakt dat elke plaat van de band wel interessante invalshoeken kent. De jazzy uitstapjes, de tegendraadse ritmes staan in schril contrast met de wat zoete zang en soms catchy refreinen. Happy However After kent met zijn mix van jazzy elementen, progachtige stukken en een grote rol voor de piano een apart karakter, er zijn niet veel bands die ik ken met een dergelijke signatuur en dat maakt de band ook boeiend. Echter het uptempo karakter, de redelijke maar ook gezichtsloze zang van Joseph Secchiaroli maken deze plaat tot een langere zit i.v.m. de voorgaande worpen. Kortom een voldoende voor het muzikaal gebodene en de rijke sound, qua compositorische kwaliteiten vormt Happy However After de minste schijf in het oeuvre van de mannen tot zover.