Tiago Iorc - Reconstrução (2019)

Na Salvador Sobral mijn tweede album die ik dit jaar hoor in het Portugees gezongen. Tiago komt uit Brazilië, dus er zullen ongetwijfeld verschillen aanwezig zijn in de uitspraak, maar die hoor ik toch niet. Ik hou van Portugees als taal. Zo heerlijk zwoel.

De foto op Reconstrução viel me op. Hij straalt iets sereens uit, iets melancholisch en ik was benieuwd of het hele album zo klonk. Ik kende verder helemaal niks van de man.

Het blijkt allemaal wat af te wisselen: typisch zomerse, lome klonken tegenover wat meer uptempo pop. Die nummers genieten wat minder mijn voorkeur. Pop is leuk, maar heel spannend wordt het hier dan niet echt. Zodra het een tandje lager gaat heeft Iorc me in zijn greep.

Een keurig pop album, gezongen in een wat minder alledaagse taal voor ons westerlingen die het vooral moeten doen met Engelstalige nummers.

Ik vind die van Sobral spannender en beter, maar Iorc is best een leuke ontdekking en kan een prima soundtrack gaan vormen als de zon gaat schijnen.