Robert Hood - Minimal Nation (1994)

hood: ”Techno was becoming one huge sample and the raves were becoming all about drugs.”

en toen kwam hood dus met deze gigantische classic. ik kan het niet beter verwoorden dan boomkat dat doet:

This album is one of the most cherished and influential pieces of electronic music ever. Upon its release in 1994 it sounded like little that had come before it, taking the first wave influences of tracky Chicago boxjams and Detroit funk-finesse before gutting them and fitting them out with a shiny new Detroit motor that clicked and whirred with a well tuned German efficiency but funked like an Afro-American. Henrik Schwarz's recent 'Grandfather Paradox' mix sets Hood's classic 'Minus' alongside other legendary minimalists like Conrad Schnitzler and Steve Reich which is very fair, but Hood's minimalism is more about funk than any academic ambitions. He knew that subtle shifts in rhythm pattern and simple hints of melody were enough to create a devastating groove without going over the top into rock style bombast that a lot of techno of the time was verging on. His tracks worked more like a circle of African drummers setting a pace and introducing repetitive phrases intuitively rather than a group of blokes with noisy machines trying to make everyone submit to their funk. This album is the perfect showcase of this restraint and innately considered organisation with the majestic 'Museum' using only maybe 3-4 individual sounds to drive dancers into a frenzy or the teased elements of 'Unix' circling each other to release small but powerful fillips of funk energy for the floor. 'Minimal Nation' is a masterclass in Detroit Future Funk, engineered by a unique mind that will continue to be copied but seldom beaten. "

en boomkat sluit dan natuurlijk ook af met UTTERLY ESSENTIAL PURCHASE. en dat is ie.

Wel erg veel bliepjes en blapjes..
Meer voer voor de DJ/Specialist (om te mixen) dit.
'Museum' springt er voor mij bovenuit.

Vind dit wel goed thuis te luisteren, zeker op de wat latere uurtjes, hoewel je wel beter kunt weten waar je aan toe bent. In de nachtclub zal het wel beter werken (zeker als introductie) ben ik met je eens. Maar bliepjes of niet, er zit veel fantasie in dit minimal techno werk, ook al kan het op het eerste gehoor te klinisch overkomen. Toch zit er veel (vrij donkere en futuristische) atmosfeer in en stevige funky ritmes. Een gaaf geslepen, vooruitstrevend werk.

Overigens zijn er op heruitgaves best grote verschillen in de tracklists ten opzichte van het origineel. ''The Pace'' en ''Acrylic'' verdwenen bij zowel de rerelease van 1999 als van 2009. In 1999 kwamen daarvoor in de plaats ''Grey Zone'' en ''Sleep Cycle''. Bij de rerelease in 2009 zitten als nieuwe nummers ''SH. 101'', ''Self Powered'', een andere versie van ''Rhythm of Vision'' zonder de stemsample en ''Sleep Cycle''. Allemaal sterke extra tracks vind ik.

nou dit is idd ook zeker wel luistervoer voor thuis. ik heb de dubbel cd uit 2009, waarbij cd 2 ongeveer de mixcompilatie van het studioalbum is, standaard in de auto liggen. zeker als je deze plaat in de context van 1994 plaatst wordt hij extra speciaal.

Wat een plaat!

Ik heb dan blijkbaar weer de 1999 versie tot mijn beschikking....Hoe dan ook, erg invloedrijke muziek waarmee Hood een trendsetter werd op het gebied van minimal techno. Om thuis te luisteren inderdaad wat monotoon en dreunend wellicht, maar toch blijft het typische geluid heel goed staan.
Van de oude tracks is Rhythm (Of Vision) mijn favoriet, van de nieuwere tracks Sleep Cycles - dat zowaar wat melodieuze waves laat horen op het eind van het album.