Com Truise - Persuasion System (2019)

Com Truise is een fictief figuur. Een tijdsreiziger die zich ergens in het heelal bevind. Natuurlijk heeft hij die ontleent aan steracteur Tom Cruise. Alleen al zijn eigen naam Seth Haley is mooi genoeg om als hoofdpersoon in dit verhaal te dienen. De uit New York afkomstige diskjockey heeft vanuit de drum & bass de nodige ervaring in clubs opgebouwd, maar is de laatste periode meer actief in de futuristische dromerige synthesizer landschappen. De oorsprong hiervoor haalt hij uit zijn jeugdherinneringen, gevormd in de New Wave van de jaren tachtig. Het sluit allemaal goed aan bij zijn vorige werk. Net als op zijn debuut acht jaar geleden met Galactic Melt ziet het er naar uit dat hij nog steeds onderweg is naar verre sterrenstelsels. Tijdsbepaling is niet van belang. Blijkbaar is die jaren geleden stil blijven staan.

Persuasion System is een ruimtereis die begint in de jaren tachtig. Met kosmische klanken wil hij ons meenemen in de trip genaamd Worldline. Het roept herinneringen op aan de Japanse science fiction cartoon series zoals Captain Future en Strijd Der Planeten. Gelijk al haalt de componist knap dit stukje nostalgie uit het onbewuste omhoog. Met een doordringende bas in titelstuk Persuasion System zoekt hij aansluiting bij de exotische souldisco. Treffend weet hij uit de keyboard pianoklanken te produceren, die het gepast afsluiten. Meer dreigend en een stuk bombastischer is het kamer vullende synthpop geluid van Gaussian. Met Ultrafiche of You koppelt Haley zware drums aan Oosterse misvormde klanken.

Om te voorkomen dat je door de eentonigheid niet zelf wegzweeft in het grote zwarte gat wordt er met Kontex meer diepgang opgezocht. Klassiek toetsenwerk wordt aangenaam afgewisseld met vette doordrammende beats en freakende bliepjes. Existence Schematic zit met zijn door Prince beïnvloede drums ook overduidelijk in de jaren tachtig. Voorzichtig wordt er een eigen sausje over heen gegoten, waar hij wel wat meer mee uit had mogen schieten. Na de donkere inleiding van Laconism hoor je overduidelijk het drum & bass verleden terug. Dit soort spanning zit er net te weinig in de uitzichtloze tracks. Dat Haley zijn kwaliteiten wel degelijk bezit laat hij hier sporadisch aan de luisteraar horen.

Het eerste gedeelte van Privilege Escalation gehoord tot het betere werk. De combinatie tussen drumcomputer en synths roept de meer duistere kant op. Met dit als uitgangspunt zou het allemaal een stuk avontuurlijker en spannender hebben geklonken. Toch is het een kunst om het geheel in iets meer dan vijf minuten helemaal dood te laten bloeden. Dat hierin geslaagd wordt is niet te bevatten. Met het vervreemdende Departure, waar wel dromerige postpunk zit verweven is de reis alweer afgelopen. Je komt tot de ontdekking dat je de hele tijd in een afgekeurde ruimtesimulator hebt gezeten. Met een afgespeelde film en geschud van medewerkers aan de buitenkant van het kunstmatige vaartuig probeert men het effect van een ruimtetocht op te roepen. Er lijkt weinig progressie in de muzikale ontwikkeling te zitten. Het zit aan de veilige kant omringt door airbags die elke afwijkende beweging proberen op te vangen.

Com Truise - Persuasion System | Electronic | Written in Music - writteninmusic.com

Ik vind het een ontzettend goed geproduceerd album. Een van de betere (laatste decennium) die ik gehoord heb.

Seth Hailey is een wat introverte man en dat kun je terug horen. Toch weet hij grenzen te verleggen (precies op het juiste moment) met de tracks: Existence Schematic & Laconism

SUPER !