Elohim - BRAINDEAD (2019)

Werd vrijdag verrast met een nieuwe EP van de mysterieuze Elohim: singer-songwriter/muzikant/producer.

Enkele jaren geleden nog een 'underground' act die haar gezicht graag verborg en weinig persoonlijke informatie prijsgaf. Vermoedelijk komt ze uit het Midden-Oosten maar tegenwoordig woont ze in L.A. In haar nummers zit wel veel persoonlijke ervaringen verwerkt, vooral vaak over haar onzekerheden / mentale toestand. En dat spreekt blijkbaar veel mensen aan want ondertussen heeft ze bijna 2 miljoen maandelijkse luisteraars en ruim 70.000 volgers alleen al op Spotify.

Vanwege de teksten past het genre Pop niet, de muziek leunt zwaar op synths en beats, speelt ze met tempo-wisselingen en sfeer in de nummers. Toch zitten er ook veel dansbare tracks tussen. Dit is haar tweede EP naast losse singles en vorig jaar kwam dan haar debuut uit Elohim (2018) Daarop werden veel reguliere nummers afgewisseld met korte sfeervolle intermezzo's die dan wel de 'flow' van het album onderbraken.

Op deze EP klinkt ze al meer zelfverzekerde ook als de single TV weer heel persoonlijk is. Elohim klinkt ondanks de persoonlijke teksten toch niet zwaarmoedig, komt ook door de iets wat kinderlijke en soms wat naïeve manier waarop ze het allemaal zingt.

Metamorphine en Flagpole Sitta zijn de andere favorieten, vooral die afsluiter die een brug lijkt te slaan naar de mainstream Elektronische Pop publiek.