menu

Jesca Hoop - Stonechild (2019)

mijn stem
3,57 (14)
14 stemmen

Verenigde Staten
Folk / Rock
Label: Memphis Industries

  1. Free of the Feeling (4:38)
  2. Shoulder Charge (5:43)

    met Lucius

  3. Old Fear of Father (3:12)
  4. Footfall to the Path (3:45)
  5. Death Row (4:59)
  6. Red White and Black (3:16)
  7. 01 Tear (3:17)
  8. All Time Low (4:19)
  9. Outside of Eden (3:09)
  10. Passage's End (4:37)
  11. Time Capsule (3:19)
totale tijdsduur: 44:14
zoeken in:
avatar van erwinz
4,0
geplaatst:
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Jesca Hoop - STONECHILD - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Jesca Hoop - STONECHILD
Jesca Hoop blijft maar verrassen met albums die steeds weer anders klinken, maar stuk voor stuk intrigeren en betoveren door schoonheid en experiment

De carrière van Jesca Hoop kreeg ooit een boost door de steun van Tom Waits voor wie ze als kindermeisje werkte, maar sindsdien heeft de Amerikaanse singer-songwriter ook aan de rest van de wereld laten horen dat ze een groot talent is. Ook STONECHILD is weer een prachtig album en het is een album dat anders klinkt dan zijn voorgangers. Het nieuwe album van Jesca Hoop is wat dieper geworteld in traditionele Britse folk, maar geeft vervolgens een bijzondere draai aan de invloeden uit het verleden. Jesca Hoop doet dit met een uiterst subtiele, maar ook wonderschone instrumentatie en pakt bovendien in vocaal opzicht flink uit, bijvoorbeeld door de dames van Lucius te laten schitteren. Bijzonder album.


De Amerikaanse singer-songwriter Jesca Hoop heeft de afgelopen twaalf jaar gebouwd aan een buitengewoon fascinerend oeuvre.

Het voormalige kindermeisje van het gezin van Tom Waits debuteerde in 2007 met het prachtige Kismet en weet sindsdien met elk album weer te verrassen, waarbij het niet zoveel uitmaakt of Jesca Hoop haar eigen werk opnieuw uitvindt (wat ze inmiddels tweemaal deed) of op de proppen komt met nieuw materiaal.

Jesca Hoop verrast niet alleen met de muziek die ze maakt, maar ook met de grote namen die ze weet te strikken voor haar albums. Op haar debuut Kismet was er een glansrol voor The Police drummer Stewart Copeland en sindsdien passeerden uitstekende producers als Blake Mills en Tucker Martine de revue en waren er glansrollen voor muzikanten als Guy Garvey, Patrick Warren, Eyvind Kang, Glenn Kotche en natuurlijk Sam Beam, met wie Jesca Hoop het fraaie duo album Love Letter For Fire maakte.

Ook voor haar nieuwe album wist de een paar jaar geleden naar het Britse Manchester verhuisde Jesca Hoop weer een producer en gastmuzikanten van naam en faam te strikken. De vooral van PJ Harvey, maar recent ook van Aldous Harding bekende John Parish nam plaats achter de knoppen, terwijl Lucius, This Is The Kit en Rozi Plain, die overigens eerder dit jaar een van de betere albums van 2019 afleverde met het fraaie What A Boost, bijdragen aan de bijzondere vocale inkleuring van Jesca Hoop’s nieuwe album.

John Parish heeft STONECHILD voorzien van een betrekkelijk sobere productie. De instrumentatie op het album is mooi, subtiel en bijzonder, valt op door prachtige gitaarlijnen en staat voor een belangrijk deel in dienst van de vocalen. Die vocalen kunnen behoorlijk uitbundig klinken, zeker wanneer de dames van Lucius uitpakken met hun weldadige harmonieën, maar STONECHILD bevat ook een aantal behoorlijk sobere songs.

Jesca Hoop heeft het de luisteraar nooit heel makkelijk gemaakt en ook haar nieuwe album is weer een album dat je wat vaker moet horen. Bij herhaalde beluistering zijn het de sobere en folk georiënteerde songs die het snelst overtuigen, maar de meest fascinerende tracks op het album zijn toch de tracks waarin de vocalen flink los mogen gaan, de folky zang van Jesca Hoop gezelschap krijgt van met name de groots klinkende koortjes van Lucius en ik af en toe associaties heb met de muziek van Kate Bush.

Ondanks het feit dat ik Jesca Hoop inmiddels flink wat jaren hoog heb zitten, moest ik flink wennen aan STONECHILD maar na enige gewenning vind ik het een album van een hele bijzondere of zelfs unieke schoonheid. Het is knap hoe Jesca Hoop met bescheiden middelen songs kan maken die diep onder de huid kruipen en het is minstens even knap hoe ze met in vocaal opzicht stevig uitpakkende songs vol verrassende wendingen de aandacht moeiteloos weer vast te houden.

STONECHILD zal zeer in de smaak vallen bij liefhebbers van door traditionele Britse folk beïnvloede muziek, maar het nieuwe album van Jesca Hoop heeft ook absoluut zijn ruwe en experimentele kanten. In muzikaal opzicht doet het me meer dan eens denken aan het prachtige album van Rozi Plain, maar het stempel van Jesca Hoop domineert uiteindelijk. Zoals gezegd geen makkelijk album, maar wat is het mooi en bijzonder. Erwin Zijleman

avatar van koosknook
4,0
geplaatst:
Thx, erwinz, Ik zit er nu naar te luisteren en het is inderdaad een prachtplaat. Ik hoor hier zeker Aldous Harding in terug, maar toch ook Alela Diana (m.n. in Free of the Feeling). Ook weer een mooie, subtiele en sobere productie van John Parish.
Mijn dochter vindt de stem trouwens op Agnes Obel lijken, maar dat hoor ik er niet in.

avatar van E-Clect-Eddy
4,0
geplaatst:
Free of the Feeling heeft Native American invloeden en doen me denken aan de nieuwe van zowel Mariee Sioux - Grief in Exile (2019) als She Keeps Bees - Kinship (2019), alleen die zingen meer ingetogen dan Jesca.

Op Footfall to the Path is volgens mij vol middeleeuwse instrumenten, incl. luit en daarnaast hobo en klavecimbel.

Ze zoekt geregeld de limieten op van haar stem en blijft daar maar net aan de goede kant van.

Was vergeten dat Jesca een Amerikaanse is en dacht dat dit een Britse was die invloeden uit een 'andere' cultuur erbij griste. Maar volgens Wikipedia heeft ze een periode doorgebracht in Amerikaanse staten die meer met Native America zijn verbonden. Een heel andere achtergrond dan de mormoonse waar ze oorspronkelijk uit voortkwam.

Dit jaar zijn er al vele mooie ingetogen Singer-Songwriter / Folk albums uitgekomen, ik vrees dat zo wel 'de markt' verzadigd.

avatar van E-Clect-Eddy
4,0
geplaatst:
Time Capsule is een mooie afsluiter met die gelaagde stemmen.

Het sfeertje (met name de gitaar die op een synth lijkt) doet dan aan Sol Seppy denken.

Gast
geplaatst: vandaag om 07:06 uur

geplaatst: vandaag om 07:06 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.