Jimmie Vaughan - Baby, Please Come Home (2019)
mijn stem
14 stemmen
Verenigde Staten
Blues
Label: The Last Music Company
-
Baby, Please Come Home (2:54)
-
Just a Game (2:57)
-
No One to Talk To (But the Blues) (2:41)
-
Be My Lovey Dovey (3:14)
-
What's Your Name? (2:48)
-
Hold It (3:01)
-
I'm Still in Love with You (3:02)
-
It's Love Baby (24 Hours a Day) (3:36)
-
So Glad (4:01)
-
Midnight Hour (3:18)
-
Baby, What's Wrong (3:47)
-
Silly Dilly Woman * (4:50)
-
Exact Change * (4:11)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur:
35:19
(44:20)
2
geplaatst: 6 september 2019, 12:25 uur
Had van Jimmie Vaughan paar jaar geleden al de cd's Jimmie Vaughan Plays Blues, Ballads & Favorites (2010) en ‘Jimmie Vaughan Plays MORE Blues, Ballads & Favorites (2011) gekocht, maar deze vind ik eigenlijk nog beter. Het geheel klinkt net alsof het jaren geleden opgenomen is. Voor mij persoonlijk een van de betere blues-cd's van dit jaar.
0
geplaatst: 8 mei 2020, 14:05 uur
Hedendaagse bluesplaten die zich kunnen meten met de klassiekers van weleer, zijn naar mijn smaak in de minderheid. Dit album kan ik gerust zonder nare smaak beluisteren in een luistersessie met (bijvoorbeeld) Albert King en Jimmy Reed. Het heeft een ouderwetse kwaliteit en klonk (voor mijn oren) opvallend fris tussen allerlei pop- en rockalbums die in het vorige platenjaar verschenen. Jimmie Vaughan put voor dit album uit klassieke blues en rhythm blues en selecteerde prachtige nummers. Verder vind ik zijn puntige en inventieve gitaarsolo's een genot om te horen, en over de andere musici heb ik ook geen klagen. Misschien moet je een enigszins ouderwetse muzieksmaak hebben om het gebodene ten volle te kunnen waarderen. Voor mij is dit in ieder geval één van de opvallende albums van het afgelopen jaar.
1
geplaatst: 26 augustus 2020, 11:44 uur
Na een radiostilte van acht jaar, zijn vorige album komt uit 2011, komt Jimmie weer eens met een nieuw album.
En wat voor album, de oudere broer van Stevie Ray komt met een plaat vol klassiekers uit de Amerikaanse blues scene en laat horen de kunst van het weglaten prima te beheersen.
Op de plaat 11 bluespareltjes met heerlijk “raak” gitaarspel voortgestuwd door een stomende blazerssectie.
Verwacht dus geen keiharde bluesrock of slepende slowblues met gierend gitaarwerk, nee dit is de ambachtelijke blues zoals, stel ik mij voor, dit tientallen jaren geleden werd gespeeld in een zwetende bluestent.
Heerlijk album om bij weg te dromen. Deze zal nog
regelmatig op mijn draaitafel liggen.
Op (goudkleurig) vinyl...passend bij de hoge kwaliteit van de plaat. Kwalitatief erg goeie persing overigens.
Prijsnummer is voor mij het mooi slepende I’m still in love with you.
En wat voor album, de oudere broer van Stevie Ray komt met een plaat vol klassiekers uit de Amerikaanse blues scene en laat horen de kunst van het weglaten prima te beheersen.
Op de plaat 11 bluespareltjes met heerlijk “raak” gitaarspel voortgestuwd door een stomende blazerssectie.
Verwacht dus geen keiharde bluesrock of slepende slowblues met gierend gitaarwerk, nee dit is de ambachtelijke blues zoals, stel ik mij voor, dit tientallen jaren geleden werd gespeeld in een zwetende bluestent.
Heerlijk album om bij weg te dromen. Deze zal nog
regelmatig op mijn draaitafel liggen.
Op (goudkleurig) vinyl...passend bij de hoge kwaliteit van de plaat. Kwalitatief erg goeie persing overigens.
Prijsnummer is voor mij het mooi slepende I’m still in love with you.
* denotes required fields.
* denotes required fields.