Sarathy Korwar - More Arriving (2019)

Bijzondere plaat van deze voor mij onbekende naam. Volgens mij klopt de landaanduiding niet, ik begreep dat de muzikanten afkomstig zijn uit India en zich hebben gevestigd in het VK.
Het album is veelzijdig, maar ieder nummer bevat toch vooral invloeden van jazz en funk. Op sommige momenten word je als luisteraar overladen met instrumenten en vocalen, op andere momenten is de muziek juist heel kabbelend en rustig.
Voor een "Westers" kader zou ik het geen makkelijke plaat noemen, maar er gebeurt heel veel bijzonders. Na een viertal luisterbeurten ben ik er nog steeds niet helemaal uit. Toch blijf ik hem luisteren. Ben benieuwd naar de mening van anderen...

Korwar is Amerikaans, deel opgegroeid in India en gevestigd in Engeland. Er spelen wel gastmuzikanten uit India mee op de plaat inderdaad.

Hier een hele goede review van deze plaat overigens: The Quietus | Reviews | Sarathy Korwar

Het heeft even geduurd voordat ik deze plaat op waarde kon schatten. Het is weer een hele andere stijl dan op de voorganger en de plaat voelt ook niet erg coherent, maar eigenlijk vind ik de variatie inmiddels wel een pluspunt. De Spoken Word-passages vind ik sowieso erg tof, zeker Mango.

Zag Korwar deze stukken ook live uitvoeren. Was erg tof, al dacht een flink deel van het publiek daar toch anders over want het werd steeds leger in de zaal. Had ook niet het idee dat Korwar het erg naar zijn zin had. Of hij vond dat een kwade blik beter bij de muziek paste, dat kan natuurlijk ook...

Kan ik deze ook via Bandcamp afspelen?

Bedankt voor het bericht...

Goed. Deze plaat is via Bandcamp te beluisteren en te bestellen. Een mooi platform voor dit genre, omdat het toch meer geld oplevert voor de artiesten.

Sarathy Korwar zit een beetje in de spiritual jazz/afrobeat hoek, maar dan een flink stuk moderner en ook veel freejazz-elementen. Er is ook een liveplaat van hem waarop hij echt Coltrane en Pharaoh Sanders (maar ook Mahavishnu Orchestra) speelt. Maar dat is niet deze plaat.

Deze plaat is een behoorlijk politiek getinte plaat en dat mag best. Muziek is wat mij betreft een ideale uitlaatklep voor zaken die niet eerlijk geregeld zijn. Laat iedereen het maar eens horen. Wat dat betreft is het een soort jazz-versie van bijvoorbeeld Public Enemy.

Mooie elementen uit allemaal genres die ik graag hoor (dub, dancehall, jazz, funk, en indiase muziek, maar ook afrikaanse muziek) komen hier samen. Ik luister liever instrumentale muziek, maar op deze plaat zijn de vocalen wel erg fraai in de muziek verweven. De nummers krijgen een boosheid en urgentie mee. Op andere platen van hem, chill ik dan wel wat meer.

Wat een bizar goede plaat is dit eigenlijk, zonde dat ik dit vorig jaar zo links heb laten liggen.

Heel vet dit!