Rich Hopkins and Luminarios - Back to the Garden (2019)

Staan heel wat knallers op met lekker zanderige gitaarpartijen. Maar ook weer wat gezellige liedjes, zoals Keep Shinin´, ook al heeft ook dat lied een lekkere gitaarlijn. Hmm, ik zet hem even op 3.5* maar wie weet word dat nog hoger....

Hou het niet erg nadrukkelijk bij momenteel. Dan kan het gebeuren dat er zo weer een plaat van een van je favorieten verschijnt zonder dat je er erg in hebt. Een nieuwe Hopkins is altijd welkom. Was de vorige zo'n plaat die direct beviel maar gaandeweg steeds minder werd, daar lijkt het hier toch allemaal een stuk stabieler. Het instrumentale gedeelte is echt geweldig. Je waant je midden in hun thuisstaat Arizona, bij die klanken, die mij soms wat aan de REM sound doen denken, maar dan wat meer recht toe recht aan. De zang van Hopkins is wel steeds meer een dingetje. Eigenlijk komt die het beste tot zijn recht in Pissed, de titel geeft al aan dat het een protestsong is. Dat opdreunen van "boze" zinnen gaat hem beter af dan zingen met gevoel. Dat laat hij heel verstandig aan Lisa Novak over. Hierdoor houdt het album de aandacht goed vast, sterker, naar het einde toe wordt het niveau zelfs erg hoog. On and on is misschien wel een van de betere nummers uit zijn oeuvre. Lekkere plaat, Rich mag nog even blijven.