Ondertussen enkele luisterbeurten gehad en het zit toch wel erg lekker in elkaar. Haken is nooit ver weg in de muziek, de gast zang van Ross Jennings helpt daar ook bij. Maar ook muzikaal is er veel herkenning te vinden. Toch klinkt The Cocoon een stuk fragmentarischer.
Ook qua stijlen is er ontzettend veel te vinden. Er wordt veel gewisseld tussen de stevige Prog-metal, de rustigere stukken en verschillende Jazz intermezzo's. Ik zei het in mijn vorige bericht al, het doet daarbij vaak denken aan Aquarius en Visions. Terwijl Limbo wat doet denken aan Lunatic Soul.
Het geheel zit erg sterk in elkaar en is een serieus fijne ervaring om te luisteren. Richard brengt een album ten gehore waar je bij elk nummer niet weet wat je kan verwachten. Het enige minpunt van het album is voor mij de zang, die is niet bijzonder sterk en wil bij vlagen wat irriteren. Het matcht niet altijd bij de muziek die je hoort. Gelukkig komt er weinig zang voor.
4*