Josh Gray - Songs of the Highway (2019)

De hoes is goed gekozen en dat is niet alleen omdat die verwijst naar de titel van Gray’s debuutalbum Songs of the Highway. Alleen al in 2015 legde Josh meer dan dertigduizend mijl af om op te treden in bars en andersoortig kleine zaaltjes. Het is hem dus duidelijk niet komen aanwaaien.

Via crowdfunding, ondersteund door de nodige aandacht op de sociale media, lukte het hem de financiering rond te krijgen voor het opnemen in de Bomb Shelter studio in woonplaats Nashville. Spil in zijn muziek vormt zijn fascinerende, indringende bariton.

Zijn liedjes plaatsen hem in de lange traditie van outlaws. Inspiratie vond hij bij grote namen als Johnny Cash, Bob Dylan & Willie Nelson. De liedjes handelen vooral over sociale ongelijkheid in een steeds meer op zichzelf staande samenleving. Hij schreef de liedjes in de afgelopen drie jaar.

Hij wordt omringd door uitstekende muzikanten, waarbij vooral violiste Kenzie Miracle regelmatig opvalt. Maar ook het gitaarspel van Tucker McKee in Midnight Rendezvous mag er zijn. Ook zijn er geen zwakke broeders op Songs of the Highway te vinden.

Ondanks dat het album in eigen beheer is uitgebracht, is het intussen ook in Nederland opgemerkt en is het gelukkig te koop bij onder andere Muziekhandel Vanderveen, Assen en Bol.com.

Ben hem nu voor de eerste keer aan het beluisteren. Klinkt beslist niet verkeerd ...

Ik merk dat ik vooral op de kwaliteit van de songs let. En die lijkt op het eerste gehoor over de gehele lijn 'op niveau'. Daarnaast heb ik ook een zwak voor dit type zangers in dit genre, zoals onder andere Sam Baker, Michael Chapman, Thad Cockrell, Bill Callahan, Terry Klein, Rod Picott, Tom Russell, John Stewart, Ben Weaver en Hayward Williams.

Ik wacht nog even met het uitdelen van sterren.

Lura schreef:



Dat klopt helemaal en de Assenaren die de CD bestellen bij Bol.com moeten goed opletten dat ze 'm niet per ongeluk toch tegen extra portokosten bij Vanderveen hebben besteld want zij hebben daar ook een account. Dan kun je 'm beter daar zelf aanschaffen, nietwaar? Ver gezocht? Denk het niet; vorige week was ik erbij dat er een box set van Cuby & The Blizzards met een behoorlijke opslag voor verpakken en porto naar n.b. de Hoofdstraat te Grolloo verstuurd moest worden. Die afstand is te fietsen.
Maar goed, bij Vanderveen hebben ze in m.n. medewerker Robin Ploegstra een man die alles weet over Americana. Hij is het dan ook die Josh Gray onder mijn aandacht bracht, maar eerder ook Paul Cauthen en Colter Wall of oudere helden als Townes van Zandt. Maar dit terzijde.
Ik heb de CD nu een paar keer beluisterd en hij bevalt me goed. Josh' stem is inderdaad een bariton, maar met een schurend randje. Hij is nog relatief jong maar klinkt alsof hij al veel heeft meegemaakt. Zodra ik 'm vaker heb gehoord ga ik er pas een waardering aan hangen.
Overigens, voordat Gray dit album opnam heeft hij enkele jaren geleden al een mini-CD uutgebracht. Voor de liefhebbers heeft Ploegstra er een aantal exemplaren rechtstreeks van de bron toegestuurd gekregen.

Zo, dit is me een verrassend mooie plaat! Zo nu en dan irriteren de sociale thema's in de teksten een klein beetje, maar de muziek en de delivery van Gray maakt dat meer dan goed. Fijn stemgeluid, sterke songs, goede muzikale omkleding en een hoop overtuigingskracht, zelfverzekerdheid en schwung. Indrukwekkend. Bijzonder dat met alle americana/roots/country-rock plaatjes die bij verscheidende Amerikaanse labels jaarlijks als paddenstoelen uit de grond schieten, Gray nogal wat zoden aan de dijk moest zetten om dit werkje uit te kunnen brengen. Fijn dat het gelukt is.

onlangs een indrukwekkend concert bijgewoond van Josh Gray, waarbij hij begeleid werd door multi-instrumentalist Janos Koolen (accordeon, clarinet, gitaar, mandoline, zang) en Nathalie Schaap (contrabas en zang). na afloop de "upgraded version" van dit album aangeschaft met daarop 6 bonus tracks van zijn in 2015 verschenen debuut EP.

Josh Gray een bovengemiddeld goede songwriter maakt prima americana, een mix van blues, country, folk en in mindere mate rock. een betrokken, geëngageerde man die iets te vertellen heeft. tijdens het concert gaf hij aan zich oprecht zorgen te maken over de ontwikkelingen in het huidige Amerika en opperde hij zelfs een verhuizing naar Europa te overwegen.

hoewel er sterke mid-tempo nummers als het titelnummer en "Midnight Rendezvous" op dit album staan, gaat mijn voorkeur naar zijn prachtige ballads als "Ghosts", "Woodland Rose" en "Ease Your Pain". de sterke melodie van "Darkest Before the Dawn" had naar mijn mening als muzikale omlijsting geen strijkers nodig gehad maar dat terzijde.

er zijn feitelijk geen zwakke nummers op dit album te bekennen, of het zou het doorsnee rockende "Two Hearts" moeten zijn. de 6 bonus EP nummers (2024 CRS) met veelal akoestische, intiem uitgevoerde liedjes met alle ruimte voor zijn stem en gitaarspel zijn het beluisteren meer dan waard en voegen absoluut iets toe.

de sympathieke, benaderbare Josh Gray die naar zijn eigen zeggen in Nederland bekender is dan in zijn thuisland, zal na zijn 2025 NL tournee inmiddels weer geland zijn in Nashville en herenigd zijn met zijn vrouw en 7-jarige dochter, van wie hij hoopte dat zij op zijn volgende album zou meezingen.